نوبیتکس یا والکس؛ کارمزد پایه تمام هزینهٔ معامله نیست

برای خرید گاه‌به‌گاه تتر با تومان، نوبیتکس در سناریوی پایهٔ این مقایسه کارمزد سفارش کمتری دارد. اما اگر پس از معامله تومان را به حساب بانکی برمی‌گردانید یا تتر را به کیف پول شخصی می‌فرستید، نرخ سفارش به‌تنهایی هزینهٔ مسیر را نشان نمی‌دهد. برای معامله‌گر پرتکرار نیز پاسخ به سطح کاربری و این بستگی دارد که سفارش‌گذار باشد یا سفارش‌بردار.

این مقایسه بر بازار تومانی و یک سبد فرضی با خرید، فروش و برداشت استوار است. نرخ‌های منتشرشده دربارهٔ والکس یکسان نیستند؛ بنابراین محاسبهٔ آن با فرض‌های مشخص انجام می‌شود و هرجا تعرفهٔ برداشت تتر در دسترس نیست، جمع نهایی به‌صورت قطعی اعلام نمی‌شود. قیمت قابل اجرای خرید و فروش نیز جدا از کارمزد می‌تواند مقدار واقعی دارایی دریافتی را تغییر دهد.

کارمزد سفارش و برداشت از کجا جدا می‌شوند؟

جدول رسمی نوبیتکس برای بازار تومانی با حجم معاملات ۳۰ روزهٔ کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان، کارمزد ۰٫۲۵ درصد را برای هر دو نقش سفارش‌گذار و سفارش‌بردار ثبت می‌کند. در پلهٔ ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان، این دو نرخ به‌ترتیب ۰٫۱۷ و ۰٫۲ درصدند. همان جدول، برداشت یک میلیون تومان را در پلهٔ هزینهٔ ثابت ۴ هزار تومانی قرار می‌دهد و برای برداشت USDT روی شبکهٔ BSC، هزینهٔ ۰٫۷ تتر و حداقل برداشت ۲ تتر را نشان می‌دهد.

در والکس، جدول تریدینگ‌فایندر کارمزد بازار تومانی را در بازهٔ ۰٫۱ تا ۰٫۳۵ درصد گزارش می‌کند؛ رقم پلهٔ نخست آن ۰٫۳۵ درصد و رقم پلهٔ ۱۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان ۰٫۲ درصد است. همین بررسی برای برداشت ریالی، سقف ۴ هزار تومان را درج می‌کند و هزینهٔ برداشت رمزارز را وابسته به دارایی و شبکه می‌داند. این ارقام برای محاسبهٔ فرضی مفیدند، اما جای مبلغی را که هنگام ثبت درخواست در حساب کاربر نمایش داده می‌شود نمی‌گیرند.

توضیح رسمی والکس دربارهٔ بازار الگورند نیز نرخ آغازین ۰٫۳۵ درصد و کاهش پلکانی با افزایش حجم معاملات طی سه ماه را بیان می‌کند. این توضیح به آن بازار مربوط است و به‌تنهایی نرخ هر سفارش تتر را تعیین نمی‌کند. در مقابل، مقایسهٔ کدام‌بروکر برای سطح پایهٔ والکس نرخ ۰٫۲۵ درصدِ سفارش‌گذار و ۰٫۳ درصدِ سفارش‌بردار و برای برداشت ریالی سقف ۶ هزار تومان را درج کرده است. چون گزارش‌ها دربارهٔ پله‌ها و برداشت ریالی هم‌مقدار نیستند، نتیجهٔ عددی والکس در ادامه مشروط به تعرفهٔ انتخابی است.

سفارش‌گذار سفارشی می‌گذارد که در دفتر سفارش باقی می‌ماند؛ سفارش‌بردار با سفارش موجود معامله می‌کند. ثبت سفارش محدود به‌خودی‌خود تضمین نمی‌کند که کاربر نرخ سفارش‌گذار بپردازد: نقش کارمزد به نحوهٔ اجرای سفارش بستگی دارد. کارمزد خرید نیز از دارایی خریداری‌شده و کارمزد فروش از وجه دریافتی کسر می‌شود؛ پس مبلغ اسمی سفارش با مقدار قابل برداشت پس از معامله یکی نیست.

یک سبد فرضی؛ خرید، فروش و برداشت بانکی

فرض کنید کاربر در بازار تومانی، تتر به ارزش ۲ میلیون تومان می‌خرد و تترِ موجود دیگری را به ارزش یک میلیون تومان می‌فروشد. سپس یک میلیون تومان از ماندهٔ ریالی خود برداشت می‌کند و در عملیاتی جدا، ۱۰۰ تتر از موجودی پیشین را به کیف پول شخصی می‌فرستد. فرض می‌کنیم حساب پیش از این عملیات برای برداشت‌ها موجودی کافی دارد، قیمت مبنای محاسبه ثابت است و هر دو سفارش در پلهٔ انتخابی اجرا می‌شوند. ارقام سفارش به تومان، معادل ارزش کارمزدند؛ کارمزد خرید عملاً از مقدار تتر دریافتی کم می‌شود.

با نرخ پایهٔ نوبیتکس، کارمزد خرید ۵ هزار تومان و کارمزد فروش ۲ هزار و ۵۰۰ تومان است. جمع کارمزد دو سفارش به ۷ هزار و ۵۰۰ تومان می‌رسد؛ برداشت بانکیِ فرض‌شده ۴ هزار تومان دیگر می‌افزاید. بنابراین هزینهٔ مشخص این مسیر تا پیش از انتقال رمزارز، ۱۱ هزار و ۵۰۰ تومان است. انتقال ۱۰۰ تتر روی BSC نیز در تعرفهٔ یادشده ۰٫۷ تتر هزینه دارد؛ بدون تعیین نرخ تبدیل، افزودن آن به جمع تومانی عدد دقیقی نمی‌سازد.

برای والکس، اگر نرخ ۰٫۳۵ درصدِ پلهٔ نخست بر هر دو سفارش اعمال شود، کارمزد خرید ۷ هزار تومان و فروش ۳ هزار و ۵۰۰ تومان خواهد بود. با فرض هزینهٔ برداشت بانکی ۴ هزار تومانیِ گزارش نخست، جمع این بخش‌ها ۱۴ هزار و ۵۰۰ تومان می‌شود؛ با سقف ۶ هزار تومانیِ گزارش دیگر، جمع به ۱۶ هزار و ۵۰۰ تومان می‌رسد. اختلاف این دو حاصل تعرفهٔ برداشت فرض‌شده است، نه تغییر در مبلغ یا تعداد معاملات. حتی اگر کارمزد سفارش‌های والکس مطابق نرخ پایین‌ترِ گزارش دوم محاسبه شود، جمع هزینه به نقش هر سفارش و نرخ برداشتِ اعمال‌شده وابسته می‌ماند.

این سبد عمداً قیمت تتر را در دو صرافی برابر می‌گیرد تا اثر کارمزدها روشن باشد. در معاملهٔ واقعی، ممکن است بهترین سفارش قابل اجرا برای کل حجم خرید یا فروش در یک قیمت واحد قرار نگیرد. اگر کاربر برای خرید مقدار مشخصی تتر، تومان بیشتری بپردازد، آن تفاوت نیز بخشی از هزینهٔ انتخاب اوست؛ هرچند در جدول کارمزد صرافی دیده نمی‌شود.

معاملهٔ پرتکرار چگونه پله‌ها را تغییر می‌دهد؟

برای معامله‌گر پرتکرار، مبنای کارمزد گردش معاملات است، نه فقط پولی که یک بار به صرافی واریز کرده است. خرید و فروش پشت‌سرهم هر دو کارمزد دارند و حجم ثبت‌شده می‌تواند سطح بعدی را فعال کند. در عین حال، دورهٔ سنجش حجم در اطلاعات منتشرشده دربارهٔ دو پلتفرم یکسان توصیف نشده است؛ بنابراین برابر گرفتن یک گردش معاملاتی با یک سطح کاربری مشترک، فرض درستی نیست.

در یک مثال مشروط، فرض کنید کاربر از پیش در پلهٔ ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومانی نوبیتکس و پلهٔ ۱۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومانیِ جدول تریدینگ‌فایندر برای والکس قرار دارد. اگر گردش تازهٔ او ۱۰۰ میلیون تومان باشد و همهٔ سفارش‌ها با نقش سفارش‌گذار اجرا شوند، کارمزد محاسباتی ۱۷۰ هزار تومان در نوبیتکس و ۲۰۰ هزار تومان در والکس است. اگر همهٔ این گردش با نقش سفارش‌بردار اجرا شود، هر دو محاسبه به ۲۰۰ هزار تومان می‌رسند. این مثال ورود قطعی یک کاربر واقعی به آن پله‌ها را فرض نمی‌کند؛ نرخ حساب و بازار او تعیین‌کننده است.

مخلوطی از سفارش‌های گذار و بردار، هزینه‌ای میان نتایج این دو حالت می‌سازد. اجرای ناقص سفارش یا تغییر سطح کاربر در میانهٔ دوره نیز می‌تواند محاسبه را عوض کند. برای معامله‌گری که بارها خرید و فروش می‌کند، فاصلهٔ قیمت پیشنهادی خرید و فروش و عمق سفارش‌های موجود باید کنار نرخ کارمزد دیده شوند: نرخ درصدی پایین‌تر لزوماً به معنای دریافت تتر بیشتر یا تومان بیشتر در پایان معامله نیست.

برداشت تتر به کیف پول؛ هزینه‌ای با واحدی دیگر

اگر مقصد دارایی کیف پول شخصی است، مقایسه پس از خرید تمام نمی‌شود. هزینهٔ برداشت تتر باید برای یک شبکهٔ مشخص و با واحد تتر سنجیده شود؛ هزینهٔ برداشت بانکی به این مسیر تعلق ندارد. شبکهٔ انتخابی نیز باید هم در صرافی مبدأ برای برداشت فعال باشد و هم در کیف پول مقصد پشتیبانی شود. تعرفهٔ یک شبکه را نمی‌توان به شبکه‌ای دیگر تعمیم داد.

در سبد فرضی، هزینهٔ ۰٫۷ تتریِ مسیر BSC نوبیتکس برای انتقال ۱۰۰ تتر معادل ۰٫۷ درصد مقدار انتقال است. اگر همان مبلغ ثابت برای انتقال ۱۰۰۰ تتر برقرار بماند، سهم آن به ۰٫۰۷ درصد می‌رسد. این درصدها فقط نسبت ریاضی هزینهٔ اعلام‌شده به مبلغ فرضی انتقال‌اند، نه تعرفه‌ای ثابت برای آینده. برای والکس، بدون مبلغ برداشت USDT در همان شبکه و هنگام درخواست، هزینهٔ نهایی این شاخه از سبد و برندهٔ آن قابل محاسبهٔ قطعی نیست.

کاربری که تتر را پس از هر خرید خارج می‌کند، هزینهٔ برداشت را در هر نوبت می‌پردازد؛ کاربری که چند خرید را پیش از یک انتقال جمع می‌کند، تعداد برداشت‌های کمتری دارد. این تفاوت رفتاری می‌تواند سهم هزینهٔ شبکه را حتی با کارمزد سفارش یکسان تغییر دهد. البته زمان انتقال و مقدار دارایی موردنیاز در کیف پول نیز بر انتخاب کاربر اثر می‌گذارد.

کدام انتخاب با الگوی استفاده سازگارتر است؟

در خرید کم‌حجم تومانیِ سبد فرضی، نرخ سفارش نوبیتکس کمتر است و بخش تومانی هزینه نیز با فرض‌های ذکرشده پایین‌تر درمی‌آید. برای معاملهٔ پرتکرار، نرخ هر پله و نقش اجرای سفارش فاصله را تغییر می‌دهند؛ برای انتقال به کیف پول، مبلغ برداشت USDT روی شبکهٔ مشترک بخش تعیین‌کنندهٔ دیگری است. به همین دلیل یک رتبه‌بندی واحد برای همهٔ کاربران، پاسخ دقیقی به این انتخاب نمی‌دهد.

بازار دارایی موردنظر، امکان ثبت نوع سفارش دلخواه و ابزارهایی مانند بات معاملاتی هم زمانی اهمیت دارند که در شیوهٔ معاملهٔ کاربر به کار بیایند. فهرست امکانات، داده‌ای دربارهٔ هزینهٔ واقعی اجرای یک سفارش یا برتری امنیتی فراهم نمی‌کند. معیار مالیِ قابل مقایسه، مقدار تومان یا رمزارزی است که پس از اجرای سفارش و برداشتِ موردنیاز به دست کاربر می‌رسد.

بیشتر بخوانید:

• GPT-6 Sol یا Luna؛ کیفیت بیشتر ارزش هزینهٔ ۲۰ برابری را دارد؟
• ChatGPT یا Perplexity برای تحقیق؛ تعداد منبع بیشتر مساوی دقت بیشتر نیست
• Shopify یا WooCommerce؛ رایگان‌بودن افزونه هزینهٔ کل را تعیین نمی‌کند