تتر ۵۵۰ میلیون دلار USDT مرتبط با ایران را مسدود کرد

تتر در بیانیه ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که در جریان اقدامات سال جاری نزدیک به ۵۵۰ میلیون دلار USDT در نشانی‌هایی مسدود شده که مقام‌های آمریکایی آن‌ها را به بانک مرکزی ایران و شبکه‌های تحریمی مرتبط می‌دانند؛ از این مجموعه، بیش از ۳۴۴ میلیون دلار در دو نشانی در آوریل و بیش از ۱۳۰ میلیون دلار در چهار نشانی شبکه TRON در ژوئیه قرار داشته است. این رقم، جمع‌بندی اقداماتی است که پیش‌تر انجام شده‌اند؛ همه این دارایی‌ها در روز انتشار بیانیه مسدود نشده‌اند.

مسدودی به توکن USDT در نشانی‌های هدف مربوط است. صاحب کیف پول شخصی ممکن است همچنان کلید خصوصی و امکان ورود به کیف پولش را داشته باشد، اما اگر نشانی او در فهرست سیاه قرارداد توکن قرار گیرد، امضای تراکنش برای انتقال USDT کافی نخواهد بود. اعلام تتر درباره نشانی‌های مشخص است و از آن نمی‌توان نتیجه گرفت دارایی همه کاربران ایرانی مسدود شده است.

اقدام‌های آوریل و ژوئیه چگونه به رقم کل رسیدند؟

گزارش توکن‌پست مسدودسازی‌های آوریل و ژوئیه را در چارچوب اجرای تحریم‌های آمریکا شرح می‌دهد و سازوکار تتر را همسو با فهرست اشخاص و نهادهای تحریم‌شده، SDN، توصیف می‌کند. در اقدام نخست، اطلاعات دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا، OFAC، و نهادهای مجری قانون مبنای توقف انتقال قرار گرفت؛ همان نشانی‌ها روز بعد به شناسه‌های دیجیتال مرتبط با بانک مرکزی ایران در فهرست تحریم افزوده شدند. در اقدام بعدی، گسترش ثبت نشانی‌های مرتبط با این بانک با مسدودی USDT در شبکه TRON همراه شد.

مبالغ جزئی با عبارت «بیش از» منتشر شده‌اند؛ جمع کف این دو رقم بیش از ۴۷۴ میلیون دلار است. بنابراین از اعداد اعلام‌شده برای این دو اقدام نمی‌توان مقدار دقیق هر مسدودی یا نحوه رسیدن به رقم کل را بازسازی کرد. رقم کل، برآورد تجمیعی تتر است؛ در بیانیه، ریز مبالغی که امکان محاسبه مستقل آن را بدهد ارائه نشده است.

نسبت دادن نشانی‌ها به بانک مرکزی ایران و شبکه‌های تحریمی، ارزیابی مقام‌های آمریکایی است. توقف انتقال روی زنجیره وضعیتی برای توکن ایجاد می‌کند، اما به‌تنهایی مالک نهایی هر نشانی یا نتیجه یک رسیدگی قضایی را مشخص نمی‌سازد. همچنین شناسایی نشانی‌های هدف، مبنایی برای نتیجه‌گیری درباره همه کسانی نیست که از همان شبکه بلاک‌چینی استفاده می‌کنند.

نشانی چگونه در قرارداد USDT محدود می‌شود؟

مسیر از شناسایی یک نشانی شروع می‌شود، با تصمیم برای افزودن آن به فهرست سیاه ادامه می‌یابد و هنگام اجرای انتقال در قرارداد توکن اثر می‌گذارد. پژوهش منتشرشده در وب‌سایت آژانس خدمات مالی ژاپن توضیح می‌دهد که مالک قرارداد USDT در شبکه TRON با تابع addBlackList می‌تواند نشانی را فهرست کند و قرارداد انتقال از نشانی فهرست‌شده را رد می‌کند. این اختیار در قرارداد است و برای اجرای آن نیازی به کلید خصوصی صاحب نشانی نیست.

کلید خصوصی به دارنده اجازه می‌دهد تراکنش را امضا و به شبکه ارسال کند؛ پذیرش انتقال توکن به قواعد قرارداد هم وابسته است. اگر قرارداد نشانی مبدأ را محدود کرده باشد، انتقال USDT انجام نمی‌شود، حتی اگر برنامه کیف پول هنوز موجودی را نمایش دهد. نمایش موجودی و قابلیت خرج کردن آن در چنین وضعی دو موضوع متفاوت‌اند.

فهرست سیاه قرارداد USDT کل کیف پول را توقیف نمی‌کند. یک نشانی می‌تواند دارایی‌های دیگری هم داشته باشد که تحت قراردادهای دیگر اداره می‌شوند؛ اثر این محدودیت به USDT مربوط است. قرارداد امکان سوزاندن توکن‌های نشانی فهرست‌شده را نیز به‌عنوان اقدامی جداگانه دارد، اما اعلام مربوط به این پرونده درباره مسدود شدن انتقال است و سوزاندن دارایی نشانی‌های هدف را گزارش نمی‌کند.

دارایی در کیف پول شخصی چه وضعی پیدا می‌کند؟

نگهداری شخصی، کنترل کلید را از صرافی یا متولی دیگری به دارنده منتقل می‌کند، ولی اختیار صادرکننده USDT در قرارداد را تغییر نمی‌دهد. بنابراین کاربر می‌تواند تنها کسی باشد که به عبارت بازیابی کیف پول دسترسی دارد و با این حال امکان جابه‌جایی USDT در یک نشانی محدودشده را از دست بدهد. تعیین‌کننده، وضعیت همان نشانی در قرارداد توکن است، نه محل نگهداری کلید.

اعلام اخیر از مسدودی نشانی‌هایی حکایت دارد که به پرونده‌های تحریمی نسبت داده شده‌اند. از آن نمی‌توان نتیجه گرفت صرف تابعیت ایرانی، اقامت در ایران یا استفاده از کیف پول شخصی به‌خودی‌خود نشانی را وارد فهرست سیاه می‌کند. در مقابل، اگر نشانی فهرست شده باشد، داشتن عبارت بازیابی یا انتقال برنامه کیف پول به دستگاهی دیگر محدودیت قرارداد را برطرف نمی‌کند.

برای دارایی نگهداری‌شده در صرافی، باید میان موجودی ثبت‌شده در حساب مشتری و دارایی روی نشانی‌های بلاک‌چینی صرافی تفاوت گذاشت. چند مشتری ممکن است در سامانه داخلی یک صرافی حساب‌های جدا داشته باشند، در حالی که انتقال روی زنجیره از نشانی‌های تحت کنترل همان صرافی انجام شود. خبر مسدودی نشانی‌های مشخص، به‌تنهایی وضعیت حساب یک مشتری معین یا تصمیم داخلی صرافی درباره برداشت را معلوم نمی‌کند.

تصمیم تحریمی و اختیار تتر کجا به هم می‌رسند؟

نهادهای تحریمی می‌توانند نشانی‌های مرتبط با یک پرونده را شناسایی و در فهرست‌های خود ثبت کنند؛ توقف انتقال USDT با اختیار موجود در قرارداد این توکن اجرا می‌شود. در اقدامات اعلام‌شده، اطلاعات مقام‌ها و محدود شدن جابه‌جایی توکن در همین مسیر به هم رسیده‌اند. به همین دلیل، عمومی بودن بلاک‌چین یا شخصی بودن کیف پول، جلوی مسدودی از طرف صادرکننده را نمی‌گیرد.

برای دارنده نشانی فهرست‌شده، پیامد هنگام تلاش برای انتقال آشکار می‌شود: تراکنش امضاشده نمی‌تواند USDT را از آن نشانی جابه‌جا کند، در حالی که وضعیت دیگر دارایی‌های همان کیف پول به قواعد خود آن‌ها بستگی دارد. انتشار ریز نشانی‌ها و مبالغ هر اقدام می‌تواند ترکیب رقم تجمیعی اعلام‌شده را روشن‌تر کند؛ اکنون این جزئیات در بیانیه تتر ارائه نشده است.

بیشتر بخوانید:

• Paymob سی‌وپنج میلیون دلار گرفت؛ درآمد خلیج فارس هفت‌برابر شد
• Trebellar هجده میلیون دلار گرفت؛ اجاره‌نامه‌ها خوراک عامل‌های AI شدند
• NASA برای غذای مریخ برنده انتخاب کرد؛ وعدهٔ جایزه از پرداخت نهایی بزرگ‌تر بود