48% vörumerkja segjast fá þrefalda ávöxtun — innviðirnir halda ekki í við

CreatorIQ birti niðurstöður sjöundu árlegu könnunar sinnar 30. september 2026: 48% vörumerkja segjast fá að minnsta kosti þrefalda ávöxtun af markaðsstarfi með efnishöfundum, samanborið við 37% árið áður, og Chris Harrington, forstjóri fyrirtækisins, lýsir stöðunni með orðunum „The real constraint now is infrastructure“. Tenging gagna og verkferla milli markaðskerfa er efsta hindrunin í svörum vörumerkja, nefnd af 27%; samhæfing teyma og mælingar fylgja fast á eftir, hvor um sig með 26%.

Fjárveitingar hafa einnig vaxið. Í skýrslunni State of Creator Marketing 2026–2027 er meðalársfjárfesting svarandi fyrirtækja og umboðsskrifstofa 4,8 milljónir Bandaríkjadala, 33% meiri en árið áður, og meðaltalið hjá stórum fyrirtækjum er 8,8 milljónir. Sapio Research og CreatorIQ byggja niðurstöðurnar á netkönnun meðal 2.000 markaðsákvarðenda í níu löndum; uppgefin skekkjumörk eru 3,0–3,2 prósentustig. Þetta eru útgjöld stofnana og mat svarenda á ávöxtun, ekki mæld sala sem hægt er að heimfæra á hvern efnishöfund.

Stærri fjárveiting segir ekki til um verð hvers samstarfs

Hækkun meðalútgjalda sýnir að samstarf við efnishöfunda fær meira rými í áætlunum þeirra sem svöruðu. Hún segir hins vegar ekki hvernig viðbótarfénu er skipt milli höfunda, framleiðslu, dreifingar, auglýsingakaupa og umsýslu. Fyrir höfund sem selur efni til vörumerkis skiptir sú skipting meira máli en alþjóðlegt meðaltal: birting á eigin miðli og afhending efnis til auglýsinga eru ólík verkefni þótt þau hefjist á sömu hugmynd.

Vöxturinn tengist líka því að efni höfunda nýtist víðar innan fyrirtækja. Það getur birst á miðli höfundar, farið í keypta auglýsingu og síðar verið notað á eigin miðlum vörumerkis. Hver ný notkun kallar á skýrleika um afnot, gildistíma og hvort óskað sé eftir fleiri útgáfum af efninu. Án þeirra upplýsinga verður hærri fjárveiting í könnuninni veik forsenda fyrir verðtilboði í tiltekið samstarf.

Þreföld ávöxtun byggist á svörum vörumerkja

Munurinn milli ára er breyting á hlutfalli svarenda sem setja eigið verkefni í efsta ávöxtunarflokkinn, ekki samanburður á endurskoðuðum sölureikningum. Könnunin fylgir heldur ekki sömu vörumerkjum eftir og sýnir að hvert þeirra hafi bætt árangur sinn. Fyrirtæki geta talið mismunandi kostnað með í fjárfestingunni og notað ólíkar leiðir til að tengja sölu eða önnur viðskiptamarkmið við efni höfunda. Þess vegna þarf að lesa hækkunina sem þróun í sjálfsmati svarenda.

Ólíkir mælikvarðar sjást í umfjöllun Net Influencer: 77% vörumerkja telja sig geta mælt áhrif samstarfsins á viðskipti sín, en 19% velja eignun tekna eða sölu sem áhrifaríkustu aðferðina; markaðslíkön og mælaborð fá 18% hvort um sig. Mikil trú á eigin mælingum felur því ekki í sér sameiginlega skilgreiningu á árangri. Tvö vörumerki geta bæði talað um góða ávöxtun þótt annað meti beina sölu en hitt áhrif herferðar í víðara markaðsstarfi.

Þetta hefur afleiðingar þegar árangur einstaks höfundar er ræddur. Áhorf á færslu, heimsókn á vefsíðu og kaup eru aðskildir atburðir, og keypt dreifing getur bætt nýjum áhorfendum við eftir fyrstu birtingu. Ef kaupandi vill tengja greiðslu eða framhald samstarfs við niðurstöðu þarf því að liggja fyrir hvaða birtingar, tímabil og kostnaður teljast með. Könnun um ávöxtun heilla markaðsverkefna getur ekki ein og sér leyst þann útreikning.

Tenging efnis, teyma og gagna er nýi flöskuhálsinn

Hindrunin sem lenti efst snýst um flutning upplýsinga milli þeirra kerfa og teyma sem nota efni höfunda. Þegar færsla verður líka auglýsing þurfa upplýsingar um útgáfu, afnot og árangur að fylgja henni áfram. Annars geta aðskildir hlutar sama verkefnis birst sem ótengdar aðgerðir í uppgjöri fyrirtækisins. Það skýrir hvers vegna meiri útgjöld og meira efni geta aukið álag á innviði þótt hver einstök birting gangi vel.

Munurinn á efstu hindruninni og þeim tveimur næstu er þó lítill. Svarhlutfallið eitt sannar hvorki umfang tæknilegra bilana hjá einstökum vörumerkjum né að gagnatenging sé alls staðar stærra vandamál en mælingar. Niðurstaðan sýnir fremur að samþætting, samhæfing og mælingar eru nú samtengd viðfangsefni hjá stórum hluta svarenda. Fyrir höfund getur það þýtt að sama verkefni fari milli fleiri ábyrgðaraðila, sem allir þurfa að vita hvaða efni má nota og hvaða niðurstöðu á að meta.

Alþjóðlegt úrtak setur íslenskum samningum mörk

Ísland er ekki meðal landanna sem könnunin nær til. Meðalútgjöld svarenda verða því ekki að viðmiði fyrir íslenskt markaðsverð, enda ráðast umfang herferðar og möguleg dreifing af markaði og kaupanda. Uppgefin skekkjumörk lýsa heldur ekki sjálfkrafa áhrifum þess hverjir svöruðu netkönnuninni eða hvernig þeir skilgreindu eigin ávöxtun. Það er sérstaklega mikilvægt þegar ein tala úr alþjóðlegu úrtaki er notuð til að ræða greiðslu fyrir afmarkað verkefni.

Tölurnar gefa engu að síður skýra mynd af því sem þarf að afmarka í viðræðum um slíkt verkefni. Verðið ræðst meðal annars af því hvort kaupandinn vill aðeins birtingu hjá höfundi eða einnig efni til endurnýtingar, og mat á árangri ræðst af því hvaða mælikvarða kaupandinn notar. Þegar efni ferðast á milli miðla og teyma verður skýrt samkomulag um afnot og mælingu hluti af því að geta metið framlag höfundar með sanngjörnum hætti.

Lestu einnig:

• AI-risar lofa sjálfseftirliti — samkomulagið er ekki bindandi lög
• HubSpot eða Pipedrive: ókeypis byrjun getur orðið dýrari við fyrsta vaxtarskref
• Prófaðu gervigreindarfulltrúa með ferlum — lokasvarið dugar ekki