Agjentët AI pa kod: “aktiviteti” dhe “krediti” fshehin kosto të ndryshme

Kostoja e një agjenti AI pa kod varet nga puna që kryen për çdo kërkesë, jo vetëm nga numri i kërkesave. Sipas çmimores së Zapier Agents, plani Free përfshin 400 aktivitete në muaj, ndërsa Pro përfshin 1.500 për 33,33 dollarë në muaj, të faturuara si 400 dollarë në vit. Një kërkesë që kërkon disa veprime mund të shpenzojë disa aktivitete nga e njëjta kuotë.

Te Microsoft, licenca dhe vendi ku përdoret agjenti ndryshojnë faturën. Çmimorja e Microsoft e paraqet Microsoft 365 Copilot me 30 dollarë për përdorues në muaj, me pagesë vjetore; përdorimi i agjentëve të brendshëm nga përdoruesit e licencuar përfshihet, ndërsa një paketë e veçantë Copilot Studio kushton 200 dollarë në muaj për 25.000 Copilot Credits. Prandaj, një agjent i brendshëm për punonjës tashmë të licencuar dhe një agjent për klientët në një faqe publike kanë baza të ndryshme kostoje.

Çfarë numëron Zapier si aktivitet

Aktiviteti është veprimi i faturueshëm i agjentit. Rregullat e matjes së Zapier përfshijnë përdorimin e një aktivizuesi, përgjigjen nga një burim njohurish, një veprim në aplikacion, kërkimin në web dhe kërkesën për shfletim. Testet zbriten nga kuota Free, por jo nga kuota Pro. Dokumentacioni cakton gjithashtu kufij për një ekzekutim të vetëm, ndaj kuota mujore nuk është leje për një proces pa kufi hapash.

Kjo njësi nuk duhet ngatërruar me detyrat e një automatizimi Zap: aktivitetet e Agents kanë kuotë më vete. Nëse një proces përdor edhe agjentin, edhe një Zap, llogaritja e kostos duhet t’i trajtojë të dyja pjesët sipas rregullave të tyre. Për agjentin, vlerësimi fillon me numrin e rasteve mujore dhe me veprimet që kryhen në secilin rast; një kërkim shtesë ose një veprim i përsëritur e ndryshon rezultatin.

Skenari me 400 aktivitete: kufiri i planit falas

Supozoni një ekip që merr kërkesa të ngjashme dhe ndërton një proces me katër aktivitete për secilën: aktivizim, përgjigje nga baza e njohurive dhe dy veprime në aplikacione. Në këtë shembull kushtor, 400 aktivitete mbulojnë 100 kërkesa në muaj. Shifra përshkruan vetëm procesin e supozuar; një kërkesë që nuk arrin te të gjitha veprimet mund të konsumojë më pak, ndërsa një rast më i ndërlikuar mund të konsumojë më shumë.

Nëse çdo kërkesë kërkon edhe një kërkim në web, konsumi i supozuar bëhet pesë aktivitete për rast. Të njëjtat 100 kërkesa do të përdornin 500 aktivitete dhe do ta kalonin kuotën Free. Edhe provat e agjentit zënë vend në atë kuotë, kështu që kufiri për përdorim real mund të arrihet përpara se ekipi të përpunojë të gjitha kërkesat e planifikuara. Për një proces që ndryshon shpesh, hapësira për prova është pjesë e buxhetit të aktiviteteve.

Skenari me 1.500 aktivitete: më shumë raste apo më shumë hapa?

Një proces kushtor me 300 kërkesa mujore dhe pesë aktivitete për kërkesë përdor 1.500 aktivitete. Pesë hapat mund të jenë aktivizimi, përgjigjja nga njohuritë e lidhura, kërkimi në web dhe dy veprime në aplikacione. Kjo mbush kuotën Pro edhe pse numri i kërkesave është më i vogël se numri i aktiviteteve. Nëse kërkimi në web nevojitet vetëm për disa raste, konsumi bie sipas numrit të atyre rasteve.

Shuma mujore e shfaqur për Pro është ekuivalenti i një angazhimi të faturuar çdo vit. Për një ekip që planifikon shpenzimin, kjo dallon nga pagesa e një fature të veçantë mujore me të njëjtën shumë. Një tjetër dallim është lloji i punës: 300 përgjigje të thjeshta dhe 300 kërkesa që përditësojnë disa sisteme nuk kërkojnë domosdoshmërisht të njëjtën kuotë. Numërimi i hapave jep një parashikim më të dobishëm se numërimi i bisedave.

Copilot Credits: funksionet nuk kushtojnë njësoj

Copilot Studio u cakton tarifa të ndryshme funksioneve të faturueshme. Tabela e tarifave të Microsoft Learn jep 1 Copilot Credit për një përgjigje klasike, 2 për një përgjigje gjeneruese dhe 5 për një veprim të agjentit. Një ndërveprim mund të përfshijë disa funksione; prandaj një mesazh nga përdoruesi nuk barazohet automatikisht me një kredit. Funksione të tjera, si mbështetja në të dhënat e Microsoft Graph ose mjete të veçanta AI, kanë tarifa të tjera.

Supozoni 100 ndërveprime, secili me një përgjigje gjeneruese dhe një veprim të agjentit. Konsumi i këtij modeli të thjeshtuar është 100 × (2 + 5), ose 700 kredite. Nëse agjenti kryen një veprim të dytë për secilin ndërveprim, llogaritja rritet në 1.200 kredite. Këto janë rezultate aritmetike të skenarit, jo matje të një agjenti të përdorur realisht. Paketa e parapaguar ka çmim për gjithë kapacitetin e saj edhe kur ky skenar përdor vetëm një pjesë; pagesa sipas konsumit ndjek përdorimin dhe kërkon lidhjen me një abonim Azure.

Agjenti i brendshëm në Microsoft 365

Supozoni se tre punonjës kanë secili licencë Microsoft 365 Copilot dhe përdorin një agjent të brendshëm brenda Microsoft 365. Me tarifën për përdorues të përmendur më sipër, licencat Copilot për këtë grup arrijnë në 90 dollarë në muaj si ekuivalent i pagesës vjetore, ose 1.080 dollarë për vitin. Kësaj i shtohet kostoja e planit bazë kualifikues Microsoft 365, nëse ekipi nuk e ka tashmë. Përdorimi përkatës i agjentit nga këta punonjës nuk kërkon paketën e veçantë të krediteve.

Përfshirja lidhet me agjentin që vepron në emër të përdoruesit të autentikuar dhe të licencuar, brenda kufijve të përdorimit të drejtë. Nëse një rrjedhë aktivizohet ndryshe, ose agjenti u shërben personave pa licencë në një kanal të jashtëm, konsumimi mund të kalojë te Copilot Credits. Kjo është arsyeja pse një ekip nuk mund ta përdorë koston e skenarit të brendshëm si çmim për një agjent publik. Për blerje në Shqipëri ose Kosovë, shumat në dollarë janë referenca nga çmimoret publike; oferta, disponueshmëria, monedha dhe tatimet varen nga tregu dhe llogaria e blerësit.

Çfarë e ndryshon zgjedhjen për një ekip të vogël

Dy ofertat bëhen të krahasueshme vetëm kur përshkruajnë të njëjtën punë të përfunduar. Në Zapier, pyetja është sa aktivizime, kërkime dhe veprime duhen për një rast; në Copilot Studio, cilat përgjigje, veprime dhe funksione konsumojnë kredite, si dhe kush ka licencë. Një rast i thjeshtë dhe një rast që kërkon kërkim e ndërhyrje në disa sisteme meritojnë llogaritje të veçanta. Mesatarja e vetme mund të fshehë rastet që e shterojnë kuotën më shpejt.

Analiza e TechRadar e lidh zgjedhjen e ndërtuesit të agjentëve me mjetet që përdor tashmë biznesi, rritjen e parashikueshme të çmimit dhe mbikëqyrjen e veprimeve. Për një ekip që punon kryesisht brenda Microsoft 365, licencat ekzistuese mund ta ulin koston shtesë të agjentit të brendshëm. Për punë në disa aplikacione, kuotat e Zapier janë më të drejtpërdrejta për t’u kthyer në numër hapash. Në të dy rastet, fatura e dobishme për krahasim është ajo e procesit të përfunduar, bashkë me licencat dhe kapacitetin që kërkon.

Lexoni gjithashtu:

• Google Meet apo Zoom falas: 20 minuta ndryshojnë zgjedhjen
• Prompt injection te agjentët AI: lejet e kufizuara vlejnë më shumë se filtri
• ChatGPT apo Gemini për kërkim të thellë: burimet dhe sinteza ndahen