Քառօրյա շաբաթը չորս երկար օր չէ․ արդյունքը տվել է ժամերի կրճատումը

|Հեղինակ: QUASA-ի խմբագրական թիմ|5 րոպե ընթերցանություն
Քառօրյա շաբաթը չորս երկար օր չէ․ արդյունքը տվել է ժամերի կրճատումը

Քառօրյա շաբաթվա փորձարկումը սկսեք ժամերի հստակ սահմանից. կրճատեք վճարվող աշխատանքային ժամանակը, պահպանեք աշխատավարձը և մինչ գրաֆիկը փոխելը վերակազմակերպեք աշխատանքը։ Boston College-ի հետազոտական նախագիծը ուսումնասիրում է քառօրյա, շաբաթական 32-ժամյա գրաֆիկն առանց աշխատավարձի նվազեցման՝ առանձին դիտարկելով աշխատողների բարեկեցությունը, կազմակերպության արդյունքները և արտանետումները։ Ղեկավարի համար սա նշանակում է նախապես սահմանել երեք անկախ չափում՝ փաստացի աշխատած ժամերը, մարդկանց վիճակը և աշխատանքի արդյունքը։

Աշխատանքի վերակազմակերպմանը հաջորդած վեցամսյա փորձարկման մասին University College Dublin-ի հրապարակած հետազոտական ամփոփումը ներկայացնում է վեց երկրի 141 կազմակերպության 2896 աշխատողի տվյալներ. հյուծվածությունը նվազել է, իսկ աշխատանքից բավարարվածությունը, հոգեկան և ֆիզիկական առողջության ցուցանիշները բարելավվել են, ինչը չի դիտվել վերահսկիչ 12 կազմակերպություններում։ Հետազոտության մեջ ժամերի ավելի մեծ անհատական կրճատումը կապված էր բարեկեցության ավելի մեծ բարելավման հետ։ Այն ուղղակիորեն չի համեմատել կարճացված շաբաթը չորս երկար աշխատանքային օրվա հետ, ուստի այդ երկու գրաֆիկները նույն արդյունքով ներկայացնել չի կարելի։

Սահմանեք, թե հատկապես ինչ եք փորձարկում

Փորձարկման կանոնում գրեք շաբաթական ժամերի նպատակը, վճարման պայմանը, մասնակից թիմը, մեկնարկն ու ավարտը։ Եթե ընտրում եք շաբաթական 32 ժամը չորս օրվա համար, յուրաքանչյուր աշխատանքային օրը նախատեսեք ութժամյա։ Իսկ եթե նախկին 40 ժամը պարզապես բաժանեք չորս օրվա միջև, օրերը կդառնան տասժամյա. դա ժամերի կրճատման փորձարկում չէ։ Թիմի ներսում այս տարբերությունը պետք է երևա և՛ գրաֆիկում, և՛ ժամերի հաշվառման մեջ։

Հստակեցրեք նաև հասանելիության կանոնը։ Կարող է ամբողջ թիմը նույն օրը հանգստանալ, կամ ազատ օրերը հերթափոխվել, եթե հաճախորդի սպասարկումը պետք է շարունակվի ամբողջ շաբաթ։ Երկրորդ դեպքում նշանակեք դիմումներն ընդունող և բացակա աշխատակցին փոխարինող մարդկանց, ինչպես նաև փոխանցման եղանակը։ Հակառակ դեպքում սպասարկման բացը կարող է աննկատ տեղափոխվել մշտապես հասանելի գործընկերների վրա։

Ընտրեք սահմանափակ գործառույթ, որի ծավալն ու արդյունքը հնարավոր է համեմատել նախորդ շրջանի հետ։ Միաժամանակ գրանցեք, թե որ պարտավորություններն են մնում անփոփոխ՝ օրինակ հաճախորդին պատասխանելու ժամկետը կամ աշխատանքի որակի պահանջը։ Այդպես փորձարկման ավարտին հնարավոր կլինի տարբերել իրական արդյունավետության աճը պարզապես չկատարված աշխատանքի կուտակումից։

Մեկնարկից առաջ ստեղծեք համեմատության հիմք

Մի քանի սովորական աշխատանքային շաբաթվա ընթացքում չափեք ոչ միայն պայմանագրով նախատեսված, այլ փաստացի աշխատած ժամերը։ Առանձին գրանցեք արտաժամյա աշխատանքը, ազատ օրերին ստացված զանգերն ու հաղորդագրությունները, ընդմիջումների բաց թողնելը և բացակայությունները։ Եթե ելակետում արդեն կան կանոնավոր ուշ երեկոյան պատասխաններ, դրանք պետք է մտնեն հաշվարկի մեջ. հակառակ դեպքում նոր գրաֆիկը կարճ կթվա միայն թղթի վրա։

Նույն ժամանակահատվածում հավաքեք աշխատանքի ծավալի և որակի տվյալներ։ Սպասարկման թիմում կարելի է չափել հարցումների քանակը, պատասխանելու և խնդիրը լուծելու ժամանակը, ինչպես նաև կրկնակի դիմումները։ Նախագծային աշխատանքում ավելի օգտակար կարող են լինել հանձնված փուլերը, ժամկետների պահպանումը և ուղղումների ծավալը։ Ընտրեք այն ցուցանիշները, որոնք արդեն ունեն հստակ սահմանում, որպեսզի փորձարկման ընթացքում դրանց իմաստը չփոխվի։

Աշխատողներին անանուն տվեք նույն հարցերը մինչև մեկնարկը և փորձարկման ընթացքում՝ հյուծվածության, աշխատանքից բավարարվածության, քնի ու վերականգնվելու մասին։ Եթե կա նման գործառույթ ունեցող թիմ, որը ժամանակավորապես պահպանում է նախկին գրաֆիկը, օգտագործեք այն որպես համեմատության խումբ։ Այդ դեպքում դիտարկեք երկու թիմերի փոփոխությունը նույն ժամանակահատվածում. պահանջարկի սեզոնային տատանումը կարող է ազդել երկուսի արդյունքի վրա։

Վերակազմակերպեք աշխատանքը, հետո կրճատեք ժամերը

Թիմի հետ նախ պարզեք, թե որ հանդիպումները, կրկնակի հաստատումները և անհատական ընդհատումներն են խլում ժամանակը՝ առանց անհրաժեշտ արդյունք տալու։ Որոշեք, թե ինչն է դադարեցվում, ինչն է միավորվում և որ տեղեկությունը կարելի է փոխանցել առանց ժողովի։ Harvard Business Review-ի գործնական ուղեցույցը առաջարկում է նախ սահմանել նպատակներն ու չափանիշները և գործընթացները վերանայել աշխատակիցների հետ. այն նաև նկարագրում է դեպք, երբ չորս տասժամյա օրերի անցնելը վատացրել էր բավարարվածությունն ու բարեկեցությունը։

Հանդիպմանը թողեք որոշում կամ համատեղ աշխատանք պահանջող հարցերը, իսկ տեղեկացման համար օգտագործեք ավելի կարճ փոխանցում։ Միևնույն թեմայով հարցումները խմբավորեք, որպեսզի աշխատողը կարողանա ավարտել կենտրոնացում պահանջող գործը։ Փոփոխված ընթացքը գրավոր ամրագրեք թիմի համար՝ ով է ընդունում նոր խնդիրը, երբ է այն փոխանցվում և ով է պատասխանատու վերջնական արդյունքի համար։

Եթե այդ փոփոխություններից հետո պարտադիր աշխատանքի ծավալը դեռ չի տեղավորվում նախատեսված ժամերի մեջ, վերանայեք հանձնարարությունների շրջանակը կամ սպասարկման ծածկույթը։ Կարելի է հետաձգել ցածր առաջնահերթության գործը, փոխել հերթափոխերի բաշխումը կամ լրացուցիչ ռեսուրս հատկացնել։ Պարզապես ավելի արագ աշխատելու պահանջը կարող է թաքցնել բաց թողնված ընդմիջումները և որակի անկումը։

Վեց ամիս հետևեք իրական ծանրաբեռնվածությանը

Փորձարկման մեկնարկին աշխատողներին ու հաճախորդի հետ կապվող մարդկանց հայտնեք նոր հասանելիության ժամերը։ Սահմանեք, թե ինչն է համարվում արտակարգ դեպք և ով է արձագանքում ազատ օրը։ Յուրաքանչյուր շաբաթ համեմատեք պլանավորված ժամերը իրականում աշխատածի հետ՝ ներառելով երեկոյան պատասխանները, փոխարինումները և չնախատեսված հերթապահությունը։

Ամսական կարճ հետադարձ կապ հավաքեք աշխատողներից ու ղեկավարներից։ Հարցրեք, թե որ գործն է կուտակվում, որտեղ է խափանվում փոխանցումը, արդյոք ընդմիջումները պահպանվում են և որ պարտավորությունն է տեղափոխվում ազատ օր։ Անհրաժեշտ շտկումները կատարեք ընթացքում, բայց նշեք դրանց ժամանակը և բովանդակությունը. վերջնական գնահատման ժամանակ կարևոր է իմանալ, թե որ գրաֆիկն ու գործընթացն են տվել դիտարկված արդյունքը։

Հաճախորդի սպասարկման շարունակականությունը ստուգեք նույն չափանիշներով, որոնք ընտրել էիք մեկնարկից առաջ։ Եթե պատասխանելու ժամանակը պահպանվել է, բայց լուծման ժամանակը երկարել կամ կրկնակի դիմումները շատացել են, միայն առաջին ցուցանիշը հաջողություն չի նշանակում։ Նույն կերպ աշխատողների դրական կարծիքը չի փոխարինում ժամերի հաշվառմանը, եթե մարդիկ շարունակում են աշխատել իրենց ազատ օրը։

Որոշումը կայացրեք երեք արդյունքով

Ավարտին առանձին գնահատեք ժամերը, բարեկեցությունը և կազմակերպության արդյունքը։ Առաջինը ցույց է տալիս՝ արդյոք աշխատանքային ժամանակն իսկապես կրճատվել է։ Երկրորդը ցույց է տալիս մարդկանց վիճակի փոփոխությունը, իսկ երրորդը՝ արդյոք պահպանվել են որակը, ժամկետներն ու սպասարկումը։ Մի չափումը մյուսի փոխարեն մի օգտագործեք. նույն քանակի կատարված աշխատանքը դեռ չի ապացուցում, որ մարդիկ ավելի քիչ են աշխատել։

Մինչ փորձարկումը որոշեք ընդունելի շեմերն ու հետադարձ անցման պայմանները։ Եթե ժամերը կրճատվել են, բայց որակի կամ սպասարկման նախապես ընտրված ցուցանիշը վատացել է, պարզեք պատճառը և փոխեք աշխատանքի կազմակերպումը՝ նախքան գրաֆիկը մշտական դարձնելը։ Եթե արդյունքը պահպանվում է միայն չգրանցված արտաժամյա աշխատանքի հաշվին, վերանայեք ծանրաբեռնվածությունը։ Մշտական անցման հիմք կարող է լինել այն պատկերը, որտեղ կարճ ժամերը, մարդկանց վիճակն ու ծառայության որակը միաժամանակ դիմանում են նախապես սահմանված չափանիշներին։

Կարդացեք նաև:

Կիսվել:

Բաժանորդագրվեք մեր տեղեկագրին

Ստացեք Web3-ի, ԱԲ-ի և կրիպտոյի վերջին լուրերն անմիջապես ձեր էլ. փոստին։

0