Brex թե Ramp․ անվճար քարտը դեռ չի նշանակում անվճար վճարումներ

Brex-ն ու Ramp-ը երկուսն էլ ունեն անվճար մեկնարկային քարտային պլան, բայց տարեկան ծախսը որոշվում է նաև մատակարարներին վճարելու եղանակով և անհրաժեշտ կառավարման գործառույթներով։ Brex-ի սակագնային պայմաններով Essentials-ը արժե $0, Premium-ը՝ ամսական $12 մեկ օգտատիրոջ համար. նրա կորպորատիվ վարկային քարտը Mastercard է, իսկ առանձին Commercial Card-ը՝ Visa։ Ramp-ի պլանների ցանկում Free-ը $0 է, Plus-ը՝ ամսական $15 մեկ օգտատիրոջ համար՝ թիմի չափից կախված հարթակային հավելյալ վճարով. ԱՄՆ կորպորատիվ քարտը Visa է։

Վճարումների տարբերությունը երևում է Bill Pay-ում։ Ramp-ի գործարքային սակագնով սովորական ACH փոխանցումն արժե $0.59, ներքին wire-ը՝ $15, միջազգային SWIFT USD փոխանցումը՝ $20, իսկ սովորական չեկը՝ $1.99 մեկ վճարման համար. նշված փոխանցումների և սովորական չեկի վճարները զրոյացվում են Ramp Checking Account-ից վճարելիս։ Ուստի միայն քարտեր օգտագործող և մատակարարների հաշիվները հարթակով վճարող ընկերությունները տարբեր տարեկան գումարներ կստանան, նույնիսկ եթե երկուսն էլ ընտրեն անվճար պլանը։

Միայն քարտեր․ ինչի՞ համար է բավարար անվճար պլանը

Եթե ԱՄՆ-ում գործող ստարտափը քարտերով գնումներ է կատարում և ծախսերի հիմնական վերահսկում է ուզում, երկու մեկնարկային պլանների հրապարակված բաժանորդագրությունը զրո է։ Brex Essentials-ում կան քարտեր, ծախսերի կանոններ և հաշվապահական ինտեգրումներ։ Ramp Free-ում կան անսահմանափակ քարտեր, թողարկման վերահսկումներ և հիմնական հաշվապահական կանոններ։ Այդ գործառույթների համար վճարովի մակարդակ ընտրելու հիմքը պետք է լինի կոնկրետ լրացուցիչ պահանջը, օրինակ՝ հաստատումների ավելի բարդ հերթականությունը։

Քարտի ցանցը նույնպես համեմատության մաս է, բայց միայն դրա անունով գործարքի արժեքը որոշել չի կարելի։ Brex-ի դեպքում նախ պետք է տարբերել Mastercard կորպորատիվ վարկային քարտը Visa Commercial Card-ից. դրանք նույն քարտային առաջարկը չեն։ Ramp-ի ԱՄՆ կորպորատիվ քարտը Visa է։ Եթե թիմը վճարում է որոշակի առցանց ծառայությունների կամ արտասահմանյան մատակարարների, էական են հենց այդ վաճառողների ընդունած քարտերը և տվյալ գնումների արժութային պայմանները։

Պայմանական հաշվարկում, երբ թիմը ամբողջ տարին օգտվում է միայն անվճար պլանների քարտերից ու ներառված վերահսկումներից, երկու հարթակների բաժանորդագրության արժեքը $0 է։ Սա քարտային գնումների գումարը կամ բոլոր հնարավոր ծառայությունների վճարները չէ. այն պարզապես հստակ սահմանում է, թե որ ծախսային տողն է զրո։ Աշխատակիցների թիվը կարող է մեծացնել քարտերի օգտագործումը՝ առանց անվճար պլանի բաժանորդագրությունը փոխելու, մինչդեռ վճարովի գործառույթ ընտրելուց հետո նույն թիվը դառնում է գնի հաշվարկի հիմք։

Քարտեր և Bill Pay․ փոխանցումների տարեկան հաշիվը

Ramp Free-ը թույլ է տալիս մատակարարների հաշիվները վճարել տարբեր եղանակներով, սակայն անվճար ծրագրային հասանելիությունը չի վերացնում յուրաքանչյուր եղանակի գործարքային սակագինը։ Հաշվարկի հիմքը վճարման քանակն է, ոչ միայն ներմուծված հաշիվների քանակը։ Ramp-ի պայմաններով՝ նույն մատակարարին մեկ ACH կամ չեկային վճարման մեջ միավորված հաշիվների համար գանձվում է մեկ գործարքային վճար, իսկ առանձին վճարումների բաժանված մեկ հաշիվը կարող է առաջացնել մի քանի վճար։

Պայմանական օրինակով՝ ստարտափը ամեն ամիս կատարում է 20 սովորական ACH և 2 ներքին wire փոխանցում՝ Ramp Checking Account-ից չվճարելով։ Տարեկան գործարքային ծախսը կլինի 12 × (20 × $0.59 + 2 × $15) = $501.60։ Եթե նույն վճարումները կատարվեն այն հաշվից, որի համար գործում է հրապարակված զրոյացումը, այդ հաշվարկի գործարքային մասը կդառնա $0։ Սա պայմանական թվաբանություն է. այն չի ներառում մատակարարներին փոխանցվող հիմնական գումարները, հնարավոր այլ բանկային ծախսերը կամ վճարման այլ եղանակները։

Ֆինանսական հաշվառման մեջ տարբերություն է նաև վճարի հայտնվելու պահը։ Ramp-ը Bill Pay-ի ծառայության վճարները հավաքում է ամսական առանձին քաղվածքում, երբ համապատասխան վճարումն ավարտվել է։ Այդ գումարները չեն միանում մատակարարի հաշվին այնպես, կարծես ապրանքի կամ ծառայության գնի մաս լինեն. հաշվապահական համակարգում դրանք կարող են պահանջել առանձին գրառում։ Մեկ տարվա համեմատության համար կարևոր է այդ ամսական քաղվածքները գումարել բաժանորդագրությանը, այլապես անվճար պլանի կողքին վճարումների արժեքը կկորի։

Brex Essentials-ը նույնպես ներառում է Bill Pay և տեղական արժույթով wire փոխանցումներ։ Սակայն նրա $0 բաժանորդագրությունը ինքնին չի տալիս նույն ուղղություններով և արժույթներով բոլոր փոխանցումների վերջնական գինը։ Ուստի երկու առաջարկները կարելի է թվերով համեմատել միայն նույն մատակարարների, արժույթների, փոխանցման եղանակների ու ֆինանսավորման հաշիվների դեպքում։ Ramp-ի հրապարակված գործարքային դրույքներից ստացված պայմանական թիվը Brex-ի հաստատված տարեկան գին ներկայացնելը սխալ կլիներ։

Բազմասուբյեկտ հաշվառում․ երբ վճարովի մակարդակն է որոշում գինը

Եթե ընկերությունն ուզում է մի քանի իրավաբանական անձի ծախսերը տեսնել և կառավարել միասնական համակարգում, պետք է համեմատել պահանջվող գործառույթը, ոչ թե միայն անվճար քարտերի քանակը։ Brex Essentials-ը նախատեսում է մինչև երկու սուբյեկտ, որոնցից մեկը կարող է լինել գլոբալ։ Brex Premium-ը նախատեսում է ավելի լայն բազմասուբյեկտ կառավարում, ճկուն ծախսային քաղաքականություններ և հաստատման շղթաներ։ Ramp-ում բազմասուբյեկտ աջակցությունը, առաջադեմ հաշվապահական ավտոմատացումն ու հաստատման գործիքների մի մասը Plus մակարդակի գործառույթներ են։

Պայմանական տասը վճարովի օգտատիրոջ դեպքում Brex Premium-ի հրապարակված ամսական դրույքից ստացվում է տարեկան $1,440 բաժանորդագրություն։ Ramp Plus-ի ամսական դրույքից ստացվում է $1,800, որին ավելանում է թիմի չափից կախված հարթակային վճարը։ Ramp-ը առաջարկում է տարեկան վճարման զեղչ, ուստի այդ երկու թվերը նույն՝ ամսական վճարման հիմքով համեմատություն են, ոչ պայմանագրային վերջնական առաջարկ։ Bill Pay-ի գործարքային ծախսը, եթե առաջանում է, դրան պետք է ավելացնել առանձին։

Այստեղ կարևոր է նաև հասկանալ, թե ինչ է նշանակում «բազմասուբյեկտ» յուրաքանչյուր առաջարկում։ Ծախսերը ըստ սուբյեկտի առանձնացնելը, աշխատակիցներին տարբեր սուբյեկտների իրավունքներ տալը և տվյալ երկրում տեղական քարտ թողարկելը տարբեր հնարավորություններ են։ Եթե խմբում կա հայկական ընկերություն, բազմասուբյեկտ գործառույթի առկայությունից ինքնաբերաբար չի հետևում, որ այդ ընկերությունը կարող է դառնալ ԱՄՆ քարտային հաշվի դիմորդ կամ ստանալ տեղական քարտ։ Գնային հաշվարկը պետք է կապել հենց անհրաժեշտ իրավաբանական կառուցվածքի և գործառույթների հետ։

Հայաստանից գործող հիմնադրի համար՝ նախ դիմելու իրավասությունը

Հայաստանում գրանցված իրավաբանական անձը միայն իր հայկական գրանցմամբ չի կարող դիմել այս ԱՄՆ քարտային առաջարկներին։ Brex-ի դիմորդի պահանջները ներառում են ԱՄՆ-ում գրանցված ընկերություն, EIN հարկային համար, ԱՄՆ-ում գործունեություն և ստուգելի ֆիզիկական հասցե. ֆինանսավորում ստացած ստարտափի ամսական վճարվող քարտի համար նշված է առնվազն $50,000 դրամական մնացորդ։ Ավելի փոքր մնացորդով ընկերությունը դեռ կարող է դիմել, սակայն կարող է համապատասխանել օրական վճարման տարբերակին. պահանջները բավարարելը հաստատում չի երաշխավորում։

Ramp-ի ԱՄՆ դիմումների պայմաններով ընկերությունը պետք է գրանցված լինի ԱՄՆ-ում, ունենա EIN, ԱՄՆ բիզնես բանկային հաշվին առնվազն $25,000, ԱՄՆ-ում իր գործունեության և կորպորատիվ ծախսերի հիմնական մասը, ինչպես նաև իրական ֆիզիկական հասցե։ Առանց ամերիկյան SSN-ի սեփականատերը կամ ղեկավարը կարող է դիմել օտարերկրյա անձնագրով և հասցեն հաստատող փաստաթղթերով։ Հիմնադրի անձնագրի այս հնարավորությունը չի փոխարինում ընկերության գրանցման, բանկային հաշվի և գործունեության պահանջներին։

Հայաստանից կառավարվող ստարտափի համար ընտրության հերթականությունը դրանով պարզ է. նախ որոշել, թե որ ԱՄՆ իրավաբանական անձն է դիմելու և արդյոք բավարարում է տվյալ հարթակի պայմանները, հետո հաշվել հենց այդ ընկերության սպասվող ծախսերը։ Միայն քարտերի դեպքում համեմատության մեկնակետը զրոյական բաժանորդագրությունն է։ Bill Pay-ի դեպքում վճարումների քանակն ու ֆինանսավորման հաշիվը կարող են փոխել տարեկան գումարը, իսկ բազմասուբյեկտ աշխատանքի դեպքում դրան միանում են վճարովի գործառույթներն ու օգտատերերի գինը։

Կարդացեք նաև:

• Kit թե Mailchimp․ անվճար 10 հազար բաժանորդը գալիս է առանց ավտոմատացումների
• LiteLLM թե Portkey․ 4 մվ արագությունը դեռ չի վճարում կառավարման գինը
• Causa Prima-ն ներգրավեց $20 մլն․ երկկողմ ցանցը դեռ ընդունման խնդիր ունի