Jira czy Linear? Tańsze konto może nie obejmować SSO i automatycznego offboardingu

Jira lepiej odpowiada zespołowi programistów, który potrzebuje własnych pól, statusów i reguł dostępu. Linear będzie bliższy zespołowi produktowemu gotowemu pracować według bardziej jednolitego modelu zgłoszeń, projektów i cykli. Różnica w cenie podstawowego konta nie wystarcza jednak do rozstrzygnięcia wyboru, jeśli firma wymaga centralnego zarządzania dostępem.

Atlassian Guard Standard dodaje do Jira wymuszane SSO oraz nadawanie i odbieranie dostępu przez SCIM. Z kolei cennik Linear umieszcza SAML i SCIM w planie Enterprise z indywidualną wyceną. Tańsze konta Linear pozwalają logować się przez Google, ale nie zapewniają firmowego SAML i automatycznego wyłączania kont przez SCIM.

Ile kosztuje 10, 50 lub 300 kont?

Porównanie HelpCompare podaje dla Jira Standard stawkę 9,05 USD miesięcznie za użytkownika przy zespołach liczących od 10 do 50 osób oraz 7,91 USD przy 300 osobach. Wskazuje też, że Jira Standard pozwala wybrać region UE dla danych objętych rezydencją. Publiczna stawka Linear Basic wynosi 10 USD za użytkownika miesięcznie przy rozliczeniu rocznym. Są to ceny planów podstawowych, przed doliczeniem wymaganej kontroli dostępu.

• 10 kont: Jira Standard kosztuje według podanej stawki 90,50 USD miesięcznie. Linear Basic to równowartość 100 USD miesięcznie, płatna w ramach abonamentu rocznego.
• 50 kont: Jira Standard daje 452,50 USD miesięcznie. Linear Basic odpowiada 500 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym.
• 300 kont: Jira Standard daje 2373 USD miesięcznie przy stawce właściwej dla tej wielkości zespołu. Linear Basic odpowiada 3000 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym.

Kwoty dla Linear są miesięcznym odpowiednikiem zobowiązania rocznego, podczas gdy przytoczone stawki Jira dotyczą płatności miesięcznej. Nie są więc dwiema ofertami o tych samych warunkach. Obliczenia zakładają, że każda osoba zajmuje płatne konto; pomijają podatki, inne dodatki i rabaty uzgadniane z dostawcą. Przy zakupie Jira na rok oraz przy zmianie liczby użytkowników trzeba przeliczyć ofertę według właściwych progów.

W małym zespole plan Free może wystarczyć do prowadzenia zgłoszeń, lecz nie zastępuje płatnej konfiguracji, gdy warunkiem zakupu są SSO i SCIM. Podobnie wyższy od Basic plan Business w Linear daje więcej możliwości organizacji pracy, ale nie jest poziomem, do którego cennik przypisuje SAML i SCIM. Porównanie samych stawek za stanowisko może więc wskazać tańszy produkt niż ten, który firma mogłaby wdrożyć na swoich zasadach dostępu.

Najtańsza konfiguracja z SSO, SCIM, audytem i regionem UE

Przy takim zestawie wymagań punktem wyjścia dla Jira jest Standard z osobną subskrypcją Atlassian Guard Standard. Guard ma opublikowaną stawkę początkową 4,35 USD za użytkownika miesięcznie i obejmuje dziennik działań administracyjnych organizacji. Jira Standard ma własny dziennik audytowy produktu. Te zapisy dotyczą różnych zdarzeń, dlatego wymaganie „audytu” powinno określać, czy chodzi o zmiany w Jira, zarządzanie kontami, czy oba rodzaje działań.

• Jira Standard i Guard Standard: płatny plan Jira zapewnia audyt produktu i możliwość wskazania regionu UE dla danych objętych rezydencją; Guard dodaje firmowe SSO, SCIM oraz dziennik administracyjny organizacji. Przy założeniu tej samej liczby płatnych kont w obu subskrypcjach stawki początkowe dają orientacyjnie 134 USD miesięcznie dla 10 osób i 670 USD dla 50 osób.
• Linear Enterprise: to najniższy plan Linear obejmujący łącznie SAML, SCIM i dziennik audytowy. Jest rozliczany rocznie, a cena wymaga indywidualnej oferty. Region UE można wybrać przy tworzeniu przestrzeni roboczej; sama lokalizacja danych nie wymaga zakupu Enterprise.

Przy 300 użytkownikach do kwoty za Jira Standard trzeba dodać koszt Guard, ale proste przemnożenie stawki początkowej mogłoby zniekształcić wycenę. Guard rozlicza unikalnych użytkowników objętych usługą w organizacji, także gdy korzystają z więcej niż jednej aplikacji Atlassian, a stawka zależy od liczby płatnych kont. Dla Linear Enterprise nie ma publicznej ceny, z której dałoby się rzetelnie wyliczyć analogiczną sumę dla trzech wielkości zespołu.

W zasadach rezydencji danych Linear region UE obejmuje większość danych przestrzeni, w tym opisy zgłoszeń i załączniki. Informacje o kontach, klucze API użytkowników i część danych analitycznych pozostają w USA. Wybranego regionu istniejącej przestrzeni nie można później zmienić samodzielnie. Wymóg „dane w UE” trzeba zatem odnieść do konkretnych kategorii danych, zanim posłuży jako warunek porównania ofert.

Szybkość pracy czy swoboda konfiguracji?

Linear organizuje pracę wokół zespołów, zgłoszeń, projektów i cykli. Basic dopuszcza pięć zespołów; Business usuwa ten limit oraz dodaje zespoły prywatne i konta gości. Jeżeli produkt i inżynieria mogą używać wspólnego, dość prostego przebiegu pracy, mniejsza liczba decyzji konfiguracyjnych może ułatwić utrzymanie spójnego backlogu. To ocena sposobu pracy, a nie potwierdzony pomiar przewagi szybkości Linear nad Jira.

Jira pozwala szerzej dostosować typy zgłoszeń, pola, statusy i uprawnienia. Ma to znaczenie, gdy błąd produkcyjny, zadanie infrastrukturalne i prośba od innego działu przechodzą przez różne osoby oraz wymagają innych danych przed zamknięciem. Taka swoboda wymaga zarazem utrzymania reguł: ktoś musi rozstrzygać, które wyjątki są potrzebne, i pilnować, aby podobne projekty nie zaczęły używać sprzecznych definicji.

Dla zespołu, który już opiera raportowanie lub kontrolę dostępu na niestandardowych polach Jira, uproszczenie procesu w Linear może być rzeczywistym kosztem zmiany. Dla zespołu pracującego w jednym powtarzalnym rytmie większa konfigurowalność Jira może pozostać niewykorzystana. O przewadze czasowej można mówić dopiero w odniesieniu do własnych zgłoszeń i pracy administratora; same opisy funkcji jej nie mierzą.

Co pozostaje do odtworzenia po imporcie sprintów?

Przewodnik migracji Linear opisuje import zgłoszeń i projektów Jira, mapowanie epików na projekty oraz sprintów na cykle. Import przenosi także obsługiwane relacje między zgłoszeniami. Nie przenosi jednak całej konfiguracji, która nadawała sprintowi jego przebieg, widoki i zasady dostępu. Ciągła synchronizacja jest osobną opcją na okres pracy w obu narzędziach i obsługuje mniej elementów niż jednorazowy import.

• Pola niestandardowe: Linear używa etykiet i ich grup do zapisu dodatkowych informacji. Pola Jira trzeba wcześniej przełożyć na ten model albo odtworzyć po imporcie.
• Statusy i reguły procesu: zgodne nazwy statusów można zmapować, lecz wymagane pola i ograniczenia przejść z Jira nie stają się automatycznie regułami Linear.
• Role i uprawnienia: dopasowanie użytkowników może zachować przypisania zgłoszeń, ale role Jira nie są przenoszone. Dostęp trzeba ustawić w modelu Linear.
• Tablice i ręczna kolejność: tablice projektów nie są importowane jako gotowe widoki. Układ pracy nad cyklem trzeba zbudować ponownie.
• Wydania: oznaczenia wydań wymagają odtworzenia, na przykład przez grupy etykiet. Samo przypisanie zgłoszeń do cykli nie wykonuje tej pracy.

Przy niestandardowym workflow koszt migracji obejmuje więc zarówno przeniesienie zgłoszeń, jak i zaprojektowanie odpowiedników pól, widoków oraz uprawnień. Jeżeli te elementy są warunkiem codziennej pracy kilku działów, Jira może okazać się prostszym wyborem organizacyjnym mimo bardziej rozbudowanej administracji. Jeżeli zespół może je świadomie uprościć, Linear daje spójniejszy model pracy, lecz wymagania SAML, SCIM i audytu nadal kierują zakup do wycenianego indywidualnie Enterprise.

Przeczytaj także:

• n8n czy Power Automate? Tania licencja może ukryć koszt utrzymania
• Cursor czy GitHub Copilot? Tańszy plan nie zawsze oznacza tańsze agenty
• GitHub Actions czy GitLab CI? Darmowe minuty nie pokazują kosztu zespołu