Basecamp یا Trello؛ تیم ۱۲نفره مدل قیمت را عوض می‌کند

برای تیم ۱۲نفره، تعرفهٔ Basecamp Studio ماهانه ۵۹ دلار برای کاربران نامحدود و حداکثر ده پروژهٔ فعال است؛ تعرفهٔ Trello Standard با پرداخت سالانه، ماهانه ۵ دلار به‌ازای هر کاربر است و برای همین تیم به ۶۰ دلار می‌رسد. این اختلاف یک‌دلاری فقط وقتی معیار مناسبی است که تیم به Studio نیاز داشته باشد: Basecamp Freelancer برای حداکثر سه پروژهٔ فعال و ۲۰ کاربر، ماهانه ۲۵ دلار هزینه دارد.

اگر کار تیم عمدتاً با جابه‌جایی وظایف در یک برد پیش می‌رود، Trello انتخاب ساده‌تری است. اگر گفتگو، تصمیم، فایل و زمان‌بندی باید در محیط هر پروژه کنار وظایف بمانند، Basecamp تناسب بیشتری دارد. برای انتخاب میان این دو، شمار اعضا را باید همراه با تعداد پروژه‌های هم‌زمان و شیوهٔ همکاری تیم دید.

هزینه برای تیم‌های پنج، دوازده و سی‌نفره

مبنای مقایسه، هزینهٔ ماهانهٔ معادلِ پرداخت سالانه است؛ قیمت نمایش‌داده‌شدهٔ طرح‌های پولی Basecamp نیز با صورتحساب سالانه همراه است. محاسبهٔ Trello فرض می‌کند همهٔ اعضای نام‌برده در یک فضای کاری پولی عضو و قابل‌صورتحساب‌اند. با این فرض، افزایش هر عضو هزینهٔ Standard را پنج دلار و Premium را ده دلار در ماه بالا می‌برد، درحالی‌که هزینهٔ Studio با افزودن عضو تغییر نمی‌کند.

• تیم پنج‌نفره: Basecamp Free برای یک پروژه و حداکثر پنج کاربر رایگان است. Trello Free هم تا ده همکار و ده برد در هر فضای کاری اجازه می‌دهد. اگر طرح پولی لازم باشد، Basecamp Freelancer و Trello Standard هر دو ماهانه ۲۵ دلار تمام می‌شوند؛ Trello Premium برای پنج عضو ۵۰ دلار است. در این اندازه، تفاوت امکانات از تفاوت قیمت مهم‌تر می‌شود.
• تیم دوازده‌نفره: Freelancer با حداکثر سه پروژهٔ فعال همچنان ۲۵ دلار است. اگر تیم چهار تا ده پروژهٔ فعال داشته باشد، Studio با ۵۹ دلار وارد مقایسه می‌شود؛ Standard برای دوازده عضو ۶۰ دلار و Premium ۱۲۰ دلار است. Standard برای یازده عضو ۵۵ دلار تمام می‌شود، اما با عضو دوازدهم به ۶۰ دلار می‌رسد و از Studio عبور می‌کند.
• تیم سی‌نفره: سقف ۲۰ کاربر Freelancer آن را از گزینه‌ها خارج می‌کند. Studio برای حداکثر ده پروژهٔ فعال ۵۹ دلار و Basecamp Pro برای حداکثر ۲۵ پروژهٔ فعال ۹۹ دلار است. Standard برای سی عضو ۱۵۰ دلار و Premium ۳۰۰ دلار می‌شود. این فاصلهٔ هزینه به‌تنهایی نشان نمی‌دهد کدام محیط برای کار تیم مناسب‌تر است.

نزدیکی قیمت در تیم دوازده‌نفره، برابری امکانات را نشان نمی‌دهد. برای مثال، تیمی که در Trello به نماهای تقویم، خط زمانی، جدول، داشبورد یا نقشه نیاز دارد، باید هزینهٔ Premium را در نظر بگیرد. از سوی دیگر، اگر سه پروژهٔ فعال برای تیم کافی باشد، مقایسهٔ Studio با Standard هزینهٔ گزینهٔ ارزان‌تر Basecamp را پنهان می‌کند.

محدودیت Basecamp کجا خود را نشان می‌دهد؟

قیمت ثابت Basecamp به ظرفیت یکسان در همهٔ طرح‌ها معنا نمی‌دهد. Freelancer تا سه پروژهٔ فعال و پنج گیگابایت فضای ذخیره‌سازی دارد؛ Studio این ظرفیت را به ده پروژهٔ فعال و ۲۵ گیگابایت می‌رساند؛ Pro تا ۲۵ پروژهٔ فعال و ۱۰۰ گیگابایت را پوشش می‌دهد. پروژه‌های بایگانی‌شده یا حذف‌شده در سقف پروژه‌های فعال حساب نمی‌شوند. بنابراین تعداد پروژه‌هایی که تیم در طول سال انجام می‌دهد، با تعداد پروژه‌های بازِ هم‌زمان یکی نیست.

فرض کنید یک تیم دوازده‌نفره برای مشتریان مختلف کار می‌کند. اگر فقط دو پروژه هم‌زمان باز باشند، Freelancer از نظر سقف کاربر و پروژه کافی است؛ با شش پروژهٔ باز، همین تیم باید به Studio برود. اگر حجم فایل‌ها از فضای طرح فراتر رود، ظرفیت ذخیره‌سازی نیز در انتخاب اثر می‌گذارد. در چنین وضعی، نقطهٔ عبور قیمت در عضو دوازدهم فقط برای مقایسهٔ Studio و Standard معتبر است، نه برای هر تیم دوازده‌نفره.

در Trello، واحد محدودیت متفاوت است: Free تعداد همکاران و بردهای هر فضای کاری را محدود می‌کند و Standard بردهای نامحدود می‌دهد. یک برد Trello لزوماً معادل یک پروژهٔ فعال Basecamp نیست؛ ممکن است یک پروژه چند برد داشته باشد یا چند جریان کاری در یک برد جا بگیرند. به همین دلیل تبدیل مستقیم «ده برد» به «ده پروژه» تصویری نادرست از ظرفیت دو سرویس می‌دهد.

برد وظایف در برابر محیط پروژه

Trello کار را حول برد، فهرست و کارت سامان می‌دهد. کارت می‌تواند مسئول، موعد، فایل و گفتگو داشته باشد و میان مرحله‌های کار جابه‌جا شود. این شکل برای جریان‌هایی مانند رسیدگی به درخواست‌ها یا تولید محتوایی که وضعیت هر وظیفه باید سریع دیده شود، مناسب است. با افزایش تعداد بردها، تیم باید تصمیم بگیرد گفتگوهای مربوط به کل پروژه و فایل‌های مرجع را چگونه میان کارت‌ها و ابزارهای دیگر سازمان دهد.

در Basecamp، امکانات صفحهٔ پروژه شامل فهرست وظایف، تابلوی پیام، گفتگوی گروهی، تقویم، فایل‌ها و Card Tables است. Card Tables نیز کار را با کارت و ستون از مرحله‌ای به مرحلهٔ دیگر می‌برد، اما تنها یکی از ابزارهای پروژه است. برای تیمی که می‌خواهد تصمیم‌های مشترک، بازخورد مشتری و نسخهٔ نهایی فایل در زمینهٔ همان پروژه پیدا شوند، این ترکیب می‌تواند ارزش بیشتری از یک برد وظایف مستقل داشته باشد.

این تفاوت هنگام همکاری با مشتری روشن‌تر می‌شود. اگر مشتری فقط باید پیشرفت درخواست‌های مشخص را دنبال کند، کارت‌ها و وضعیت آن‌ها ممکن است کافی باشند. اگر بازخورد دربارهٔ یک تحویل، گفتگوی تصمیم‌گیری و فایل تأییدشده باید در کنار برنامهٔ پروژه باقی بمانند، ساختار پروژه‌محور Basecamp با آن نیاز هماهنگ‌تر است. انتخاب، به محل ثبت کارهای مشترک بستگی دارد، نه فقط به تعداد وظایفی که می‌توان ساخت.

چه کسانی واقعاً در صورت‌حساب Trello حساب می‌شوند؟

فرض یک عضو قابل‌صورتحساب به‌ازای هر نفر همیشه تمام ماجرا نیست. راهنمای صورتحساب Trello توضیح می‌دهد که اعضای فضای کاری و مهمانانی که در بیش از یک برد همان فضا عضو هستند، در طرح پولی هزینه دارند؛ مهمانی که فقط در یک برد عضو است، هزینهٔ صندلی جداگانه ندارد. هر فضای کاریِ ارتقایافته نیز جداگانه صورتحساب می‌شود.

برای تیمی با پیمانکاران یا مشتریان متعدد، این قاعده می‌تواند تعداد افراد قابل‌صورتحساب را از شمار کارکنان ثابت جدا کند. در یک مثال فرضی، اگر فردی فقط به یک برد پروژه دسترسی داشته باشد، جایگاهش با مهمانی که در چند برد همان فضای کاری کار می‌کند یکسان نیست. بنابراین ارقام تیم‌های پنج، دوازده و سی‌نفره، برآوردی برای اعضای یک فضای کاری‌اند؛ ترکیب واقعی اعضا و مهمانان می‌تواند مبلغ نهایی را تغییر دهد.

امتیاز کاربران چه کمکی به انتخاب می‌کند؟

در مقایسهٔ بررسی‌های تأییدشدهٔ GetApp، Basecamp امتیاز ۴٫۴ از حدود ۱۴٫۴ هزار بررسی و Trello امتیاز ۴٫۵ از حدود ۲۳٫۶ هزار بررسی دارد. اختلاف امتیاز کم است و شمار بررسی‌ها نیز برابر نیست. این اعداد تصویری از رضایت کاربران هر محصول می‌دهند، اما پاسخ نمی‌دهند که تیمی با چند پروژهٔ هم‌زمان به برد وظایف نیاز دارد یا به محیط کامل پروژه.

برای تیمی که فرایندش روی کارت و مرحله بنا شده، سادگی Trello ممکن است مهم‌تر از تفاوت هزینهٔ Studio و Standard باشد. برای تیمی که پروژه‌های مشتری، گفتگوها و اسناد را در یک جا نگه می‌دارد، قیمت ثابت Basecamp با رشد تعداد اعضا جذاب‌تر می‌شود؛ البته تا وقتی سقف پروژه و فضای طرح انتخابی کافی باشد. همین دو شرط، یعنی شکل همکاری و ظرفیت پروژه‌های فعال، نتیجهٔ محاسبهٔ قیمت را به یک انتخاب قابل‌استفاده تبدیل می‌کنند.

بیشتر بخوانید:

• Crisp یا Intercom؛ رشد تیم مدل صورتحساب را به مسئلهٔ اصلی تبدیل می‌کند
• Asana یا Trello؛ تیم ساده نباید هزینهٔ پیچیدگی را بدهد
• Docker یا Podman؛ سرعت تقریباً برابر است، مدل دسترسی تصمیم را عوض می‌کند