YouTube Music, 14 Ekim 2026’da AI şarkılarını etiketlemeye başladı

YouTube, 14 Ekim 2026 tarihli duyurusunda, YouTube Music’te esas olarak üretken yapay zekâyla oluşturulan şarkılar için etiketleri kullanıma sunmaya başladığını açıkladı. İşaret, şarkının oynatıcı sayfasında görünüyor; dokunulduğunda yapay zekâ kullanımına ilişkin ek bilgi veren bir menü açılıyor. Beste ve vokalin üretken bir modelle oluşturulması, şirketin etiket kapsamı için verdiği somut örnek. Aynı etiketler ileride ana YouTube uygulamasına da gelecek.

Android Authority’nin aynı günkü haberi, duyurudaki “esas olarak” koşulunun küçük yapay zekâ katkılarını görünür etiketin dışında bırakabileceğine dikkat çekiyor. Dolayısıyla üreticinin dağıtım sırasında bildirdiği kullanım ile dinleyicinin oynatıcıda göreceği işaret arasında doğrudan eşitlik yok. Kısmi üretken yapay zekâ katkısı beyan edilebiliyor, fakat her kısmi katkının bu yeni etiketi tetiklediği söylenmiyor.

Etiket oynatıcıda ne anlatıyor?

YouTube Music’te işaret, bir şarkı çalarken açılan oynatıcı sayfasında yer alıyor. Dinleyici, açıklama alanına gitmeden şarkının üretiminde yapay zekânın önemli rol oynadığını görebiliyor; işarete dokunduğunda daha fazla bağlam içeren menü açılıyor. Bu yerleşim, bilginin dinleme anında görülmesini sağlıyor.

Örnek verilen senaryoda hem beste hem vokaller üretken modelden çıkıyor. Böyle bir parçada model yalnızca kaydedilmiş sesi iyileştiren bir araç değil; dinleyicinin duyduğu müzikal içeriğin temel bölümlerini üretiyor. Bu ayrım, müzik üretiminde yapay zekânın nerede devreye girdiğinin etiket açısından neden önemli olduğunu gösteriyor. Ana YouTube uygulamasına genişleme planı açıklanmış durumda, ancak oradaki etiketler için ayrı bir tarih belirtilmiyor.

Küçük AI katkısı neden gri alanda?

Görünür işaret için kullanılan ölçüt, şarkının esas olarak üretken yapay zekâyla oluşturulması. Bu, bir üretim zincirinde herhangi bir AI aracının bulunmasından daha dar bir ifade. Beste ile vokalin model tarafından üretilmesi açık bir örnek oluştururken, insan performansına eklenen tek bir katman aynı açıklıkta değerlendirilmiş değil. “Esas olarak” koşulu için yüzde, süre veya katman sayısı gibi sayısal bir eşik açıklanmış değil.

Örneğin bir sanatçının canlı kaydettiği şarkıya üretken modelden çıkan bas çizgisi eklediğini varsayalım. Parçada üretken içerik vardır; ancak yalnızca bu bilgi, müziğin ağırlıklı olarak model tarafından üretildiğini göstermez. Buna karşılık beste ve vokalin tamamı modelden geliyorsa sonradan yapılan insan düzenlemeleri, başlangıçtaki üretim biçimini tek başına değiştirmez. Kararı araç adı üzerinden vermek yerine, modelin bitmiş eserde hangi unsurları yarattığına bakmak daha anlamlıdır.

Beyanda hangi üretim biçimi seçiliyor?

YouTube’un müzik ortaklarına yönelik açıklama yönergesi, teslim edilen içerik için “Fully Gen AI”, “Partly Gen AI” ve “No Gen AI” seçeneklerini tanımlıyor. Birincisi bütün içeriğin, ikincisi bir bölümünün üretken yapay zekâyla oluşturulduğunu; üçüncüsü üretken içerik bulunmadığını ifade ediyor. Bu seçimler, görünür oynatıcı etiketinin farklı adları değil, içerik teslimine eklenen beyan değerleri.

Üretim örnekleri, birbirine yakın görünen işlemleri ayırıyor:

Tümüyle üretken: Bir müzik üreticisine metin komutu verilip çıkan şarkının indirilmesi bu sınıfta. Bestenin, enstrümantal icranın ve vokallerin modelle oluşturulup yeni komutlarla tekrar tekrar geliştirilmesi de aynı sınıfta kalıyor.
Kısmen üretken: Modelin bas çizgisi veya yaylı katmanı üretmesi, sanatçının üzerine canlı vokal ve enstrüman kaydetmesi bu gruba giriyor. Üretken araçla söz temaları geliştirilmesi, dizelerin birlikte yazılması veya melodiler üzerinde çalışılıp sesin daha sonra stüdyoda kaydedilmesi de verilen örnekler arasında.
Üretken içerik yok: Canlı vokaldeki küçük perde hatalarının standart düzeltme yazılımıyla giderilmesi veya bitmiş kaydın otomatik mastering ile dengelenmesi, bu sınıfa giren örnekler.

Ses kaydı tamamen insan icrası olsa bile eşlik eden müzik videosunun görüntüleri üretken modelle yapıldıysa teslim edilen içerik “Partly Gen AI” olarak sınıflandırılabiliyor. Bu örnek, beyanın yalnızca şarkının sesine bakılarak doldurulmaması gerektiğini ortaya koyuyor. Aynı zamanda video görüntüsündeki kullanımın, ses parçasına yönelik oynatıcı etiketinin otomatik olarak görüneceği anlamına geldiği de söylenmiyor.

Teslim yolu ve boş beyan neyi değiştiriyor?

Müzik ortakları üretken yapay zekâ bilgisini DDEX üzerinden ya da CSV teslim şablonlarıyla iletebiliyor. Bu kanallardan yükleme yapmayan ve YouTube Studio kullananlar ise açıklamayı Studio’daki özellikler alanında işaretleyebiliyor. Böylece bilgi yalnızca şarkının serbest metin açıklamasına bırakılmıyor; teslim edilen içeriğe ilişkin yapılandırılmış bir değer olarak platforma gidiyor.

CSV tarafında “contains_ai” alanı tümüyle üretken, kısmen üretken ve üretken içerik yok anlamındaki değerleri kabul ediyor. Önceki yanlış bir beyanı temizlemek için “unknown” değeri de kullanılabiliyor. Alanın boş olması, “No Gen AI” seçilmiş olmasıyla aynı anlama gelmiyor: Boş alan bilinmeyen kullanım olarak değerlendiriliyor ve başka sinyallerle içerik tümüyle veya kısmen üretken olarak belirlenebiliyor.

Üreticinin teslim sırasında ayırması gereken nokta, modelin gerçekten yeni müzikal ya da görsel içerik üretip üretmediği ve ürettiyse bunun hangi bölüm olduğu. Canlı kaydı düzeltmek ile yeni bir vokal, beste veya enstrüman katmanı oluşturmak aynı beyan kategorisine girmiyor. Bu ayrım doğru bildirildiğinde platform, ortak verisini kendi tespit sinyalleriyle birlikte değerlendirebiliyor; dinleyicinin göreceği etiket ise şarkıda üretken yapay zekânın ne kadar belirleyici olduğuna ilişkin daha dar ölçüte bağlı kalıyor.

Ayrıca okuyun: