I-on ang DNS over HTTPS sa Firefox—pero unawain muna ang fallback

Sa Firefox desktop, buksan ang Settings, piliin ang Privacy & Security, at sa DNS over HTTPS ay pindutin ang Advanced settings para pumili ng antas ng proteksiyon. Nasa gabay ng Mozilla sa mga setting ang landas na ito at ang mga pagpipiliang Default, Increased, Max, Custom at Off. Kung gusto mong tahasang gumamit ng DoH provider, piliin ang Increased Protection at ang provider na nais mong gamitin.

May kapalit ang bawat pagpili. Sa Default Protection, maaaring bumalik ang Firefox sa DNS resolver na itinakda ng operating system kapag nagkaproblema ang secure resolver. Ang paliwanag ng Mozilla sa DoH ay nagsasaad na ipinapadala nito ang domain lookup sa isang resolver sa pamamagitan ng encrypted na HTTPS connection, sa halip na plain text. Kapag sa system DNS dumaan ang isang lookup, wala rito ang proteksiyong iyon ng DoH.

Paano i-on at tingnan ang katayuan

1. Buksan ang menu ng Firefox desktop at piliin ang Settings. Sa ilang operating system o bersiyon, Preferences ang makikita.
2. Piliin ang Privacy & Security sa kaliwa at mag-scroll pababa sa DNS over HTTPS.
3. Pindutin ang Advanced settings. Piliin ang protection level at, kung hinihingi ng napili mong antas, ang DoH provider.
4. Tingnan ang DoH status sa seksiyong iyon. Ipinapakita ng Active na nagpapadala ang Firefox ng secure DNS queries; ang Not active ay nangangahulugang may error o kundisyon sa network na humahadlang dito.

Huwag ipagpalagay na aktibo na ang DoH dahil lamang nakalagay ang Default Protection. Awtomatikong ginagamit ang secure DNS sa mga rehiyong available ang pag-activate nito, kaya ang status sa sarili mong Firefox ang dapat tingnan sa Pilipinas. Kung Not active ang nakikita mo, maaaring hindi maabot ang provider, masyadong matagal ang tugon nito, o may VPN, parental controls, enterprise policy o network signal na pumipigil sa DoH.

Ang setting na ito ay para sa DNS lookups ng Firefox. Hindi nito awtomatikong binabago ang DNS settings ng buong device o ng ibang app. Kung may browser na gumagana habang may isa pang app na hindi, tingnan ang kani-kanilang network settings bago ipalagay na iisa ang resolver na ginagamit nila.

Aling antas ng proteksiyon ang pipiliin?

Ang Default Protection ang pagpipiliang inuuna ang DoH habang pinananatili ang fallback sa karaniwang DNS kapag may problema. Maaari rin nitong gamitin ang angkop na lokal na secure provider kung natugunan ang mga kundisyon ng Firefox. Sa mga network na may VPN, parental controls o patakaran ng organisasyon, maaari nitong ihinto ang DoH. Angkop ito kung kailangan mong manatiling gumagana ang karaniwang browsing sa iba’t ibang network at tanggap mong maaaring hindi sa DoH dumaan ang bawat lookup.

Sa Increased Protection, patuloy na ginagamit ang DoH kasama ng provider na pinili mo. Kapag nagkaproblema sa provider na iyon, maaaring lumipat ang Firefox sa backup option. Kaya mas malinaw ang pagpili mo ng provider kaysa sa Default, ngunit hindi dapat ipagpalagay na katumbas ito ng DoH-only na pag-uugali. Sa Custom Protection, pipili ka rin ng provider at maaari mong itakda ang babala kapag hindi available ang secure DNS.

Sa Max Protection, secure DNS ang ginagamit ng Firefox at magpapakita ito ng babala kung hindi makonekta sa secure resolver o kung wala itong maibigay na address para sa domain. Mula sa warning page, maaari kang magdagdag ng exception para sa domain na kailangang lutasin gamit ang system DNS. Kung umaasa ang intranet ng paaralan o opisina sa sarili nitong DNS, maaaring mahinto ang access hanggang maitakda ang tamang exception o mabago ang configuration.

Kung ang layunin mo ay protektahan ang mga karaniwang lookup nang hindi agad naaantala ang browsing kapag hindi maabot ang secure resolver, magsimula sa Default at tingnan kung Active ang status. Kung nais mo ng piniling provider na palaging gagamitin habang may backup option, mas angkop ang Increased. Piliin lamang ang Max kung katanggap-tanggap sa iyo ang babala at posibleng paghinto ng access kapag hindi malutas ang isang pangalan sa secure DNS.

Bakit may fallback sa system DNS?

Pinahihintulutan ng fallback na magpatuloy ang pag-resolve ng domain kahit pumalya ang DoH lookup. Sa halip na agad magpakita ng error, maaaring magtanong ang Firefox sa resolver na nakatakda sa operating system. Kapaki-pakinabang ito kapag pansamantalang hindi maabot ang DoH provider, ngunit maaaring makita ng lokal na network o DNS provider ang lookup na dumaan sa karaniwang DNS.

Magkaiba ang problemang hindi makonekta sa secure resolver at ang problemang hindi nito kilala ang isang internal hostname. Sa una, ang koneksiyon sa provider ang hadlang. Sa ikalawa, maaaring gumagana ang provider ngunit sa DNS lamang ng opisina o paaralan nakatala ang pangalan. Maaaring makatulong ang fallback sa ilang ganitong sitwasyon; para sa kilalang internal domain, mas malinaw ang isang sadyang exception na nagpapadaan dito sa system resolver.

Mahalaga rin kung saan dinadala ang lookup kapag gumagana ang DoH. Ang piniling secure resolver ang tumatanggap ng domain request sa halip na ang karaniwang lokal na DNS resolver. Binabawasan nito ang paglantad ng lookup sa mga nasa daan ng koneksiyon, ngunit naglilipat din ito ng pagtitiwala sa DoH provider. Kung may sariling DNS filtering ang network mo, maaaring iba ang maging sagot o patakaran kapag nilampasan ang lokal na resolver.

Kung hindi bumukas ang internal site

Kung gumagana ang intranet address sa karaniwang network settings ngunit hindi sa Firefox matapos pumili ng mas mahigpit na DoH protection, alamin muna kung lokal na DNS lamang ang nakalulutas sa pangalan nito. Sa seksiyong DNS over HTTPS, gamitin ang Manage Exceptions para sa domain na kailangang dumaan sa system DNS. Maaari ring idagdag ang exception mula sa warning page ng Max Protection kapag iyon ang ipinakita ng Firefox.

Limitahan ang exception sa mga domain na talagang nangangailangan ng lokal na resolver. Kung pampublikong domain ang ginagamit ngunit magkaiba ang sagot sa loob at labas ng organisasyon, maaaring kailanganin ang tulong ng network administrator: hindi laging sapat na umasa sa fallback dahil maaari namang matagumpay na sagutin ng pampublikong resolver ang lookup gamit ang ibang address.

May mga network ding gumagamit ng DNS para sa parental controls, pagharang sa mapaminsalang site o mga tuntunin sa pag-access. Maaaring lampasan ng DoH ang mga patakarang nakasalalay sa lokal na resolver. Sa pinamamahalaang network, alamin ang itinakdang DNS policy bago pilitin ang Max Protection, lalo na kung may mga internal service na kailangang manatiling maaabot.

Tala para sa administrator

Para sa pinamamahalaang Firefox, inilalarawan ng Firefox DNSOverHTTPS policy reference ang ProviderURL para sa itinakdang DoH provider, ExcludedDomains para sa mga pangalang dapat lutasin ng system resolver, at Locked para pigilang baguhin ng user ang mga preference. Kapag walang ProviderURL, ang default provider ng Firefox ang gagamitin. Mainam na tukuyin muna ang mga internal hostname bago ipamahagi ang iisang policy sa lahat ng device.

Sa policy na iyon, kapag Enabled at Fallback ay parehong true, susubukan muna ng Firefox ang DoH at gagamit ng system resolver kapag may problema; true ang default na halaga ng Fallback. Kapag Enabled ay true at Fallback ay false, DoH lamang ang gagamitin at lookup error ang resulta ng pagkabigo. Huwag ipagpalagay na eksaktong kapareho ng bawat pangalan ng protection level sa user interface ang mga policy value: suriin ang aktuwal na kombinasyon ng Enabled, Fallback, ProviderURL at ExcludedDomains.

Bago gumamit ng DoH-only na policy, tiyaking naaabot ng mga device ang itinakdang provider sa mga network na ginagamit ng organisasyon at naipapadaan sa system DNS ang mga internal hostname na kailangan nito. Kung umaasa pa ang access rules o parental controls sa lokal na DNS, dapat isama iyon sa pagpapasya kung kailan papayagan ang fallback at kung aling mga domain ang ie-exclude.

Basahin din:

• ChatGPT Search o Google AI Mode: 6.2% lang ang magkaparehong sources
• InstaPay o PESONet: bilis ang kapalit kapag lumampas sa ₱50,000
• Na-deface ang test site ng DICT—hindi pa alam kung may data na naabot