Webflow apo Framer: shpejtësia dhe kostoja e CMS-së

Për një startup që kërkon të publikojë shpejt një faqe marketingu, Framer është zgjedhja më praktike. Kur faqja do të kthehet në një arkiv me autorë, kategori dhe lloje të lidhura përmbajtjeje, Webflow meriton përparësi. Në krahasimin e BestStacked, i cili përshkruan ndërtimin e të njëjtit blog me 50 artikuj, pesë kategori, faqe autorësh dhe kërkim në të dyja platformat, Webflow u vlerësua më i fortë për CMS-në dhe Framer për shpejtësinë e ndërtimit të faqes së marketingut.

Zgjedhja ka pasoja përtej tarifës mujore. Nëse përmbajtja zgjerohet, ekipi duhet të paguajë për kapacitetin dhe njerëzit që e mirëmbajnë; nëse ndryshon platformë, duhet të zhvendosë të dhënat dhe të rindërtojë pjesët që eksporti nuk i kthen në një CMS funksionale. Prandaj një nisje e shpejtë mund të kursejë punë sot, por të kërkojë më shumë punë kur ndryshon struktura e botimit.

Ku ndahet shpejtësia nga struktura e CMS-së

Dallimi kryesor është puna që përmbajtja do të kërkojë pas publikimit. Një faqe prezantuese me njoftime produkti dhe një blog të vogël mund të mbahet në Framer pa ndërtuar që në fillim një sistem të ndërlikuar koleksionesh. Një botim ku artikujt lidhen me autorë, tema dhe faqe të tjera përfiton më shumë nga modelimi i këtyre marrëdhënieve në Webflow.

Prova e publikuar nga BestStacked jep një rast konkret krahasimi, por vlerësimi i saj është cilësor: nuk jep një kohë ndërtimi të matshme që mund t’i premtohet çdo ekipi. Ajo tregon edhe se shpejtësia e Framer lidhet kryesisht me projektimin dhe ndërtimin; të dyja platformat e publikojnë faqen menjëherë pasi ajo është gati. Për një startup, pyetja nuk është vetëm sa shpejt del faqja e parë, por sa punë do të kërkojë çdo lloj i ri përmbajtjeje.

Framer ka CMS dhe mund të shërbejë edhe për faqe dinamike. Numri i artikujve, i marrë veçmas, nuk provon se duhet ndryshuar platformë. Pesha e modelit rritet kur i njëjti autor, kategori ose informacion produkti duhet të shfaqet në shumë vende dhe të përditësohet pa e kopjuar në secilën faqe.

Çfarë përfshihet në çmim

Tabela e planeve të Webflow vendos Basic në 15 dollarë në muaj me faturim vjetor, pa CMS, ndërsa Premium kushton 25 dollarë në muaj me të njëjtin kusht dhe përfshin deri në 20 000 elemente CMS e 40 koleksione; kapaciteti shtesë i trafikut shitet veçmas. Këto janë çmime për sajtin, ndaj një agjenci duhet të llogarisë më vete edhe mënyrën si bashkëpunëtorët dhe klientët marrin akses. Një plan pa CMS mund t’i mjaftojë faqes prezantuese, por nuk është bazë për një blog që synon të botojë rregullisht.

Tabela e planeve të Framer vendos Basic në 10 dollarë dhe Pro në 30 dollarë në muaj me faturim vjetor; Pro përfshin 2 500 elemente CMS, 10 koleksione dhe 100 GB trafik mujor, ndërsa shtesat mund t’i çojnë kufijtë deri në 40 000 elemente, 40 koleksione dhe 2 TB trafik; redaktorët e përmbajtjes kushtojnë 10 dollarë dhe redaktorët me akses më të gjerë 20 dollarë secili në muaj. Kjo hapësirë zgjerimi do të thotë se Framer nuk duhet përjashtuar vetëm sepse një blog pritet të rritet. Shtesat dhe vendet e redaktorëve, megjithatë, e ndryshojnë llogarinë për një ekip që boton shpesh.

Tarifat bazë krahasohen drejt vetëm pasi të jetë përcaktuar çfarë do të blihet: sajt statik apo me CMS, sa persona do të ndryshojnë përmbajtjen dhe çfarë trafiku pritet. Për një agjenci, kjo llogari përsëritet për çdo sajt klienti. Kufijtë dhe çmimet mund të ndryshojnë, ndaj një diferencë e vogël mes planeve fillestare nuk tregon vetë koston e mirëmbajtjes.

Çfarë kushton dalja nga platforma

Marrja e skedarëve të faqes nuk është e njëjta gjë me zhvendosjen e sistemit që boton artikujt. Udhëzimi i Webflow për eksportin e kodit thotë se ai kërkon një plan Workspace me pagesë dhe nuk përfshin përmbajtjen ose funksionet e CMS-së, kërkimin dhe përmbajtjen e lokalizuar; koleksionet mund të eksportohen veçmas në CSV. Një ekip që largohet duhet, pra, të përputhë të dhënat me fushat e sistemit të ri dhe të rikrijojë faqet që varen prej tyre.

Udhëzimi i Framer për zhvendosjen e të dhënave thotë se skedarët e faqes mund të shkarkohen dhe se përmbajtja e CMS-së mund të nxirret përmes shtojcave në formate si CSV ose JSON. Kjo i jep ekipit një rrugë për të marrë përmbajtjen. Importi në një CMS tjetër mbetet punë më vete: fushat, lidhjet mes koleksioneve dhe modelet e faqeve duhet të përputhen me mënyrën si funksionon destinacioni.

Këtu lind rreziku i rindërtimit. Nëse një faqe e nisur për disa njoftime bëhet botim me profile autorësh, kategori të lidhura dhe versione gjuhësore, eksporti i artikujve ruan përmbajtjen, por nuk vendos automatikisht marrëdhëniet dhe paraqitjen e tyre në platformën e re. Sa më shumë faqe të varen nga i njëjti model CMS, aq më shumë pjesë duhet të rikrijohen dhe të kontrollohen gjatë kalimit.

Tre zgjedhje për nevoja të ndryshme

Faqe prezantuese për një produkt: Framer ka përparësi kur puna kryesore është të provohen mesazhe marketingu dhe të publikohet shpejt një faqe me pak përmbajtje të përsëritur. CMS-ja mund të mbetet e thjeshtë dhe koha e ekipit shkon te faqja që do të shohin vizitorët. Nëse kjo faqe është vetëm hyrja e një botimi të planifikuar me disa lloje përmbajtjeje, Webflow bëhet zgjedhje më e arsyeshme që në ndërtimin fillestar.

Blog në rritje: Webflow ka përparësi kur autorët, temat dhe llojet e artikujve kërkojnë marrëdhënie të qëndrueshme mes koleksioneve. Framer Pro mund të zgjerohet ndjeshëm, kështu që kufiri i elementeve nuk e zgjidh i vetëm pyetjen. Vendimi varet nga mënyra si redaktorët do të krijojnë artikuj, do të lidhin përmbajtjen dhe do të mirëmbajnë arkivin kur struktura bëhet më e pasur.

Agjenci me shumë klientë: faqet e fushatave dhe sajtet ku klienti boton vazhdimisht nuk kërkojnë domosdoshmërisht të njëjtin mjet. Framer i shërben ritmit të projekteve të shkurtra; Webflow ia vlen të peshohet më fort kur dorëzimi përfshin një CMS të strukturuar dhe një proces të rregullt redaktimi. Për secilin klient, kostoja duhet të përfshijë planin e sajtit, aksesin e njerëzve që e mirëmbajnë dhe punën e mundshme për të lëvizur përmbajtjen e faqet më vonë.

Lexoni gjithashtu: