Tailscale apo ZeroTier: 6 përdorues falas kundër 10 pajisjeve

Për një ekip të vogël që u jep njerëzve qasje të veçantë në serverë, Tailscale është zgjedhja më e natyrshme: plani Personal i Tailscale është falas deri në 6 përdorues, lejon pajisje përdoruesish pa kufi dhe vlen për përdorim jotregtar. Për biznes, Standard kushton 8 dollarë për përdorues në muaj; plani përfshin 50 burime me etiketa, ndërsa secila burim shtesë kushton 1 dollar në muaj.

ZeroTier i përshtatet më mirë një laboratori ku numërohen kryesisht nyjet dhe kërkohet rrjet virtual Ethernet. Sipas planeve të ZeroTier, Personal është falas për 10 pajisje në një rrjet dhe lejohet për përdorim jotregtar; Essential kushton 18 dollarë në muaj me 10 pajisje të përfshira, ndërsa Scale kushton 179 dollarë në muaj me 100 pajisje të përfshira. Prandaj kufiri falas i njërës platformë nuk krahasohet drejtpërdrejt me kufirin falas të tjetrës.

Çfarë numëron secili plan?

Te Tailscale, një person mund të lidhë disa kompjuterë dhe telefona pa shtuar vende përdoruesish. Pajisjet e lidhura me një përdorues duhen dalluar nga burimet me etiketa, si nyjet e përbashkëta që administrohen pa u varur nga llogaria personale e një punonjësi. Një ekip me pak njerëz dhe shumë pajisje personale mund të ketë faturë të qëndrueshme; shumë serverë të etiketuar e ndryshojnë llogaritjen.

Te ZeroTier, njësia kryesore është pajisja e autorizuar. Një administrator me disa makina virtuale, telefona dhe kompjuterë konsumon disa vende pajisjesh, edhe nëse rrjetin e përdor vetëm ai. Plani Personal kufizohet gjithashtu në një rrjet; Essential përfshin disa rrjete dhe administratorë, çka ka vlerë kur zhvillimi, administrimi dhe pajisjet e laboratorit duhen ndarë.

Fatura për 6, 10, 25 dhe 100 pajisje

Shembulli më poshtë është i kushtëzuar: pesë persona përdorin rrjetin dhe krahasimi i biznesit merr Tailscale Standard kundrejt ZeroTier Essential ose Scale. Shumat janë mujore në dollarë, pa llogaritur taksat. Te Tailscale, pesë vende përdoruesish kushtojnë 40 dollarë; pajisjet e tyre nuk shtojnë tarifë, për sa kohë burimet e përbashkëta me etiketa mbeten brenda sasisë së përfshirë.

• 6 pajisje: për përdorim personal, të dyja platformat mund të kushtojnë 0 dollarë nëse respektohen edhe kufijtë e përdoruesve dhe rrjeteve. Në shembullin e biznesit, Tailscale kushton 40 dollarë dhe ZeroTier Essential 18 dollarë.
• 10 pajisje: ZeroTier Personal arrin kufirin e pajisjeve; Tailscale Personal mund të mbetet falas nëse rrjeti ka jo më shumë se gjashtë përdorues dhe pajisjet plotësojnë kushtet e planit. Për pesë përdorues biznesi, faturat mbeten 40 dhe 18 dollarë.
• 25 pajisje: ZeroTier Essential kushton 48 dollarë: 18 dollarët bazë plus 15 pajisje shtesë me nga 2 dollarë. Tailscale Standard mbetet 40 dollarë në shembullin me pesë përdorues, nëse burimet me etiketa nuk tejkalojnë kufirin e përfshirë.
• 100 pajisje: ZeroTier Scale kushton 179 dollarë; e njëjta sasi me formulën e Essential do të kushtonte 198 dollarë. Tailscale Standard mbetet 40 dollarë nëse të gjitha janë pajisje përdoruesish. Në një përbërje tjetër, me pesë pajisje përdoruesish dhe 95 burime me etiketa, fatura bëhet 85 dollarë: 40 dollarë për përdoruesit dhe 45 dollarë për burimet mbi kufirin e përfshirë.

Kjo llogaritje shpjegon pse çmimi për pajisje, i marrë veçmas, mund të mashtrojë. Nëse ekipi rritet ndërsa infrastruktura mbetet e vogël, shtohen vendet e paguara te Tailscale. Nëse njerëzit mbeten të paktë, por shtohen serverë, makina virtuale dhe pajisje të tjera, tarifa sipas nyjeve e ZeroTier bëhet më e ndjeshme. Kufijtë falas nuk vlejnë si alternativë për një përdorim tregtar.

Identiteti apo Ethernet virtual?

Tailscale e organizon qasjen rreth përdoruesve, grupeve dhe rregullave për pajisjet ose shërbimet. Kjo i shkon një ekipi ku zhvilluesit, administratorët dhe bashkëpunëtorët duhet të kenë leje të ndryshme për të njëjtën infrastrukturë. Etiketat u japin një mënyrë të veçantë administrimi serverëve të përbashkët; pikërisht këto burime duhen numëruar veçmas në llogarinë e kostos.

ZeroTier ndërton një rrjet mes nyjeve dhe një shtresë virtuale Ethernet mbi të. Përshkrimi i protokollit ZeroTier shpjegon se pajisjet mund të bashkohen në një rrjet virtual Ethernet dhe se një anëtar i caktuar si urë mund ta lidhë atë me një rrjet tjetër Ethernet. Kjo është aftësi konkrete për makina virtuale ose sisteme që kërkojnë sjellje të shtresës së dytë; për qasje të zakonshme me IP në një server, nevoja për këtë aftësi duhet vlerësuar kundrejt modelit më të thjeshtë të lejeve sipas identitetit.

Pse rruga e lidhjes ndryshon shpejtësinë?

Emri i produktit nuk përcakton vetë vonesën ose kapacitetin. Dokumentacioni i lidhjeve Tailscale dallon lidhjen direkte UDP, kalimin përmes DERP dhe kalimin përmes një pajisjeje tjetër të të njëjtit rrjet si peer relay; lidhja direkte zakonisht jep vonesë më të ulët dhe kapacitet më të lartë. Nëse NAT-i ose muri mbrojtës pengon lidhjen direkte, pakot marrin një rrugë ndërmjetëse. Edhe ZeroTier synon lidhje të drejtpërdrejta mes nyjeve dhe përdor relay kur ato nuk krijohen.

Një server në Kosovë dhe një kompjuter në Shqipëri mund të lidhen drejtpërdrejt nga një rrjet shtëpie, por të kalojnë në relay nga një rrjet zyre që kufizon UDP-në. Ky është një skenar i mundshëm, jo një rezultat i matur për këto vende. Krahasimi i shpejtësive ka kuptim vetëm kur dihet nëse të dyja provat kanë përdorur rrugë direkte apo ndërmjetëse.

Në një vlerësim akademik të rrjeteve mesh, trafiku TCP mes pod-eve Kubernetes mbi Calico arriti mesatarisht 303,01 Mbps me ZeroTier direkt dhe 217,92 Mbps me konfigurimin Headscale direkt, pa humbje ose vonesë të shtuar në atë skenar. Studiuesit matën edhe relay, UDP dhe kushte me humbje paketash. Headscale përdor klientët Tailscale me një plan tjetër kontrolli; shifrat për atë konfigurim dhe atë infrastrukturë nuk janë premtim shpejtësie për çdo instalim Tailscale ose ZeroTier.

Një provë e riprodhueshme me iperf3

Për rrjetin konkret të ekipit, matja më e dobishme përdor të njëjtat dy pajisje, të njëjtën lidhje fizike dhe të njëjtin shërbim pritës. Nisni iperf3 -s në server, pastaj iperf3 -c ADRESA_MESH -t 30 në klient; përdorni edhe iperf3 -c ADRESA_MESH -t 30 -R për drejtimin e kundërt. Përsëritini provat dhe shënoni kapacitetin e secilit drejtim. iperf3 mat kryesisht throughput-in; për vonesën përdorni veçmas ping drejt së njëjtës adresë.

Shënoni edhe rrugën e përdorur gjatë matjes: tailscale status ose tailscale ping dallon lidhjen direkte nga relay, ndërsa zerotier-cli peers tregon gjendjen e nyjës përkatëse. Lejoni që lidhja fillestare të vendoset përpara se të regjistroni rezultatin, sepse rruga mund të ndryshojë gjatë krijimit të saj. Përsëriteni provën nga rrjeti i shtëpisë, i zyrës ose ai celular nëse këto janë mjediset ku do të punohet.

Për qasje të njerëzve me leje të ndara në serverë, modeli i Tailscale zakonisht e bën më të qartë administrimin dhe faturimin. Për një laborator ku kërkohet Ethernet virtual ose ku numri i nyjeve përputhet më mirë me planin, ZeroTier mund të jetë zgjedhja më e përshtatshme. Në të dy rastet, vendimi për performancën duhet të mbështetet te rruga dhe matjet e rrjetit ku do të përdoret shërbimi.

Lexoni gjithashtu:

• Perplexity Pro apo ChatGPT Plus: kërkimi dhe krijimi ndajnë fituesin
• Codex apo Claude Code: 108 prova nxjerrin fitues, jo përgjigje universale
• RAG apo fine-tuning: dokumentet që ndryshojnë favorizojnë rikërkimin