Meta Muse tworzy profile znajomych co godzinę — pamięć ma koszt prywatności

W reportażu WIRED z 3 października 2026 r. opisano odzyskane instrukcje Meta Muse przewidujące tworzenie i uzupełnianie kart osób z życia użytkownika co godzinę; badacz Karan Joshi ujął zamysł krótko: „They're trying to know you like a friend”. Karty mogą dotyczyć rodziny, partnerów, znajomych, współpracowników i osób, które użytkownik obserwuje. Instrukcje pokazują zaprojektowany mechanizm pamięci, a nie liczbę kart faktycznie utworzonych na kontach użytkowników.

Właściciel Muse może wybierać połączone usługi, zmieniać zakres dostępu i polecić agentowi zapomnienie określonych informacji. Publiczny opis Meta przedstawia te funkcje oraz zapowiada tryb Muse Confidential VM na późniejszy termin. Opisane narzędzia służą właścicielowi agenta; firma nie wskazuje w tym opisie osobnej kontroli nad kartą dla znajomego, który z Muse nie korzysta.

Jakie szczegóły trafiają do kart osób

Karta ma zawierać więcej niż dane kontaktowe. Instrukcje wymieniają fakty o danej osobie, wspólną historię, charakter relacji, rzeczy łączące obie strony, otwarte sprawy i możliwe sposoby podtrzymania kontaktu. Strona może początkowo być skąpa, a później rozrastać się wraz z informacjami dostępnymi agentowi. To ważne rozróżnienie: opis cyklu pracy nie dowodzi, że Muse ma pełny profil każdego znajomego.

Wśród przykładów są miejsce zamieszkania i zajęcie danej osoby, przeprowadzka, wspólny cel oszczędnościowy, urodziny oraz rocznica. Historia relacji może obejmować podróż, rozwiązany spór albo sprawę, do której warto wrócić. Agent może dzięki temu przypomnieć o ważnym terminie lub podsunąć powód do kontaktu. Ten sam zapis utrwala jednak szczegóły dotyczące kogoś, kto nie wybierał agenta ani nie decydował o zakresie jego pamięci.

Instrukcje nakazują opierać wpisy na dostępnych informacjach i pozostawiać luki zamiast dopowiadać fakty. Nie eliminuje to ryzyka interpretacji: miejsce zamieszkania jest innym rodzajem informacji niż ocena bliskości relacji lub tego, czego druga osoba może obecnie potrzebować. Z fragmentu rozmowy da się wyciągnąć wniosek pozbawiony szerszego kontekstu, nawet jeśli sam fragment jest prawdziwy. Karta może więc łączyć zapamiętane fakty z oceną relacji dokonaną przez agenta.

Co może kontrolować właściciel Muse

Muse działa w osobnej maszynie wirtualnej przypisanej użytkownikowi. Według Meta przechowywane są tam agent oraz dane i dane uwierzytelniające połączonych usług, a inne agenty nie mogą uzyskać do niej dostępu. Muse może otwierać przeglądarkę i wypełniać formularze, lecz przed wysłaniem wiadomości lub zakupem ma prosić o zgodę. Właściciel otrzymuje też dziennik wykonanych i planowanych działań. Izolacja maszyny określa, kto może do niej dotrzeć; nie ogranicza sama w sobie rodzaju informacji o innych ludziach zapisywanych w jej pamięci.

Poszczególne ustawienia mają różne zadania. Zmiana uprawnień połączonej poczty wpływa na to, co agent może z nią robić; odłączenie usługi odcina dalszy dostęp przez to połączenie. Polecenie zapomnienia dotyczy informacji zapamiętanej przez Muse, natomiast wyłączenie używania interakcji do trenowania modeli zmienia deklarowany cel wykorzystania tych interakcji. Z publicznego opisu nie wynika, że którekolwiek z tych działań automatycznie usuwa tę samą informację z historii rozmów albo z usługi, z której pochodziła.

Zapowiedziany Muse Confidential VM dotyczy jeszcze innej granicy dostępu. Meta opisuje przyszły tryb szyfrowania całej maszyny kluczem posiadanym wyłącznie przez użytkownika, tak aby nawet firma nie mogła odczytać jej zawartości. Jest to zapowiedź, a nie cecha, którą należy przypisywać obecnej maszynie Muse Secure VM. Nawet po uruchomieniu takiego trybu kontrola nad pamięcią przypisaną do konta pozostanie odrębną kwestią od tego, czy dostawca usługi może ją odczytać.

Znajomy może znaleźć się w cudzej pamięci

Informacja o osobie trzeciej może dotrzeć do Muse przez rozmowę właściciela z agentem, wiadomość lub wydarzenie w podłączonym kalendarzu. Znajomy nie musi instalować aplikacji ani łączyć własnego konta, by zostać wspomnianym w takim materiale. Agent może zapamiętać drobny szczegół, na przykład lubiane przez partnera kwiaty, ale ten sam mechanizm może zachować bardziej osobistą informację o relacji. Ryzyko wynika z zakresu danych udostępnionych przez użytkownika oraz z tego, jak agent je porządkuje.

Próbę na własnym koncie opisała 6 października redaktorka Tom’s Guide: Muse znał część informacji o jej gospodarstwie domowym, ale podał niewiele o osobach spoza niego i nie przypisał imion do tych osób. Autorka zaznaczyła, że ostrożnie dobierała połączenia z innymi usługami. Taka obserwacja pokazuje pamięć jednego agenta przy ograniczonym dostępie do danych; nie określa zawartości kart na kontach, których właściciele udostępnili więcej informacji.

Maszyna wirtualna przypisana użytkownikowi oznacza, że opisana karta jest częścią kontekstu jego agenta. Nie daje to znajomemu wglądu w treść dotyczącą jego samego. Publiczne wyjaśnienia funkcji pamięci nie wskazują osobnej ścieżki, dzięki której osoba opisana w cudzym Muse mogłaby sprawdzić konkretny wpis, poprawić go lub zażądać jego usunięcia. To luka w przedstawionych mechanizmach kontroli, a nie dowód, że żadna droga kontaktu z Meta nie istnieje.

Pytania przed połączeniem wiadomości i kalendarza

Znaczenie tej luki rośnie wraz z zakresem dostępu przyznanego agentowi. Skrzynka i kalendarz zawierają wypowiedzi oraz plany innych ludzi, a usługi finansowe mogą ujawniać wspólne zobowiązania lub płatności. Przed podłączeniem takich źródeł warto ustalić, co stanie się zarówno z danymi właściciela konta, jak i z informacjami o osobach występujących w tych danych:

• Czy do zamierzonego zadania wystarczy odczyt wybranych informacji, czy Muse potrzebuje szerszego dostępu do usługi?
• Jak właściciel może zobaczyć, co agent zapamiętał o konkretnej osobie, i poprawić błędny wpis?
• Czy polecenie zapomnienia usuwa wpis z pamięci agenta, historię rozmowy, czy oba te zapisy?
• Jak osoba opisana w cudzym Muse może zakwestionować przechowywanie dotyczących jej informacji?

Meta pozwala właścicielowi zmieniać połączenia i wydawać polecenia dotyczące pamięci. Dla osób, których dane pojawiają się w jego wiadomościach lub kalendarzu, najbardziej konkretnym brakującym wyjaśnieniem pozostaje sposób uzyskania wglądu w dotyczący ich wpis i jego skorygowania. Zapowiedziane szyfrowanie maszyny ograniczy dostęp dostawcy do jej zawartości, jeśli zostanie wdrożone zgodnie z opisem, ale samo nie odpowie na to pytanie.

Przeczytaj także:

• Koszt agenta AI rośnie kwadratowo — cache wymaga stałego prefiksu
• Meta buduje platformę AI dla firm, ale nie podała ceny ani kontroli
• Docker Compose czy Kubernetes? Wysoka dostępność ma koszt operacyjny