Лажни автори објавиле речиси 100 текста — AI не бил единствената измама

OpenAI во извештајот од 8 октомври 2026 година соопшти дека блокирала сметки поврзани со две одделни операции: Bogus Bylines, чии сметки потекнувале од Иран, и Dark Clark, чии сметки потекнувале од Русија; под седум лажни новинарски потписи идентификувала речиси 100 објавени или синдицирани текста, а на страницата на Social Research Center повеќе од 60 текста. Моделите помогнале во подготовката и организацијата, но лажните идентитети добиле досег и преку вистински уредници, посредници и истражувачи.

По објавата на 8 октомври, независната реконструкција на јавните траги забележала појавувања на спорните потписи на 17 места за објавување и синдикација. Тој попис мери каде се појавиле имињата, додека бројот на OpenAI опфаќа објавени и препечатени текстови; двете мерки не се собираат. Јавната објава покажува дека текст стигнал до медиум, но потеклото на сметките се потпира на податоци што ги има давателот на моделите.

Како Bogus Bylines влегол во медиумите

Операторите им давале на текстовите потписи на измислени западни новинари, меѓу кои Ervin B. Hoskins, Sophia Gonzalez и Michael Harrison. Темите се движеле околу меѓународната политика и војната меѓу САД и Иран. За предложените англиски текстови барале јазична доработка според условите на конкретен медиум, а потоа подготвувале пораки со кои ќе ги понудат на уредник. За Harrison побарале и авторска биографија.

Колумна со потписот Ervin B. Hoskins стигнала до локалниот Port St. Joe Star во Флорида преку PeaceVoice, кој доставува мислења до медиуми. За Washington Post, издавачот Дејвид Адлерштајн кажал дека не го проверил авторот поради долгогодишната соработка со посредникот, а основачот на PeaceVoice, Том Хастингс, рекол: „I found nothing remarkably pro-Iran in his work“. По известувањето за случајот, PeaceVoice ги заострил своите правила за употреба на AI, а дел од медиумите ги отстраниле погодените текстови.

Посредникот му дал на лажниот потпис пат до весник што веќе му верувал на доставувачот. Препечатувањето потоа можело да го умножи присуството на истата колумна без секоја редакција одделно да добие предлог од авторот. Затоа бројот на објавени и синдицирани текстови не означува ист број независни уреднички проверки, ниту кажува колку луѓе навистина ги прочитале.

Кој стоел зад Social Research Center

Dark Clark користел поинаков пат до кредибилитет. Social Research Center се претставувал како истражувачка платформа за теми поврзани со Латинска Америка, вклучувајќи ги индиската дијаспора и односите на Индија со земјите од регионот. Во податоците за операцијата, фиктивната Mia Clark се појавувала како лице што комуницира со локалните соработници и ги води активностите на платформата на социјалните мрежи.

Записите за вработување, отпуштање, надоместоци и истражувачки проекти укажуваат дека операторите имале контрола врз центарот. Достапните податоци сугерираат дека соработниците во Латинска Америка не знаеле за таа скриена врска. Тие интервјуирале експерти и подготвувале истражувања, а најголемиот дел од текстовите на страницата изгледале како оригинална работа. Измамата, според тоа, се однесувала и на идентитетот на оној што ја насочувал институцијата, без оглед на трудот вложен во поединечен текст.

Покрај работата на центарот, операторите во своите извештаи опишувале ширење лажни приказни во регионот. Некои јавни траги одговарале на тие описи и довеле до проверки на факти или службени деманти. Во други случаи си припишувале заслуги за случувања за кои не е утврдена врска со нивната активност, па нивните извештаи не можат да послужат како мерка за влијанието врз јавноста.

Што направиле моделите, а што луѓето

Во Bogus Bylines моделите биле користени за доработка на нацрти, усогласување со уреднички барања, подготовка на пораки до медиуми, коментари на социјалните мрежи и внатрешни извештаи. Тоа не утврдува дека секој објавен текст бил целосно напишан од AI. Видливиот резултат бил објавувањето под измислени имиња во постојни медиумски канали; јавно пронајдените коментари на социјалните мрежи привлекле ограничено внимание.

Кај Dark Clark најчестата забележана употреба на моделите била составување и обновување внатрешни извештаи. Помал дел од работата опфаќал превод, јазична доработка и помош при изработка на материјали за лажни приказни. Интервјуата и истражувачките текстови на локалните соработници биле реална работа. Токму таа мешавина овозможувала фиктивното раководство да стои зад содржина што не мора да изгледа машински напишана.

Проверки за потписот, центарот и синдикацијата

Случаите покажуваат каде редакцијата може да ја утврди врската меѓу текстот и лицето што го нуди. При прием на надворешна колумна или истражување, корисно е одделно да се забележи што е јавно видливо, што произлегува од атрибуцијата на OpenAI и што сè уште бара независна потврда:

• Автор: објавите под спорните потписи се јавно видливи; врската со сметките што потекнувале од Иран е атрибуција на OpenAI. Идентитетот, контактот и претходната работа на предложениот автор бараат проверка надвор од биографијата што самиот ја доставил.
• Институција: текстовите и соработниците на Social Research Center се видливи, додека скриената контрола е реконструирана преку податоците за операцијата. Кој навистина вработува, одобрува проекти и настапува во име на центарот е посебно прашање.
• Домен: веб-страница со истражувања покажува дека содржината е објавена, но не го утврдува сопственикот или независноста на организацијата. Историјата на доменот и контактите треба да се споредат со проверливи институционални податоци.
• Цитати: вистинско интервју го потврдува учеството на соговорникот само ако тој го потврди разговорот и употребениот цитат. Тоа само по себе не го потврдува идентитетот на лицето што го нарачало истражувањето.
• Синдикација: познат посредник може легитимно да пренесе колумна без да го има проверено првичниот автор. За исправка или повлекување важни се записот за првото поднесување и можноста да се известат медиумите што го презеле текстот.

За читателот, името на познат медиум или истражувачки центар не ја открива нужно контролата врз содржината. Ако спорен потпис веќе поминал низ синдикација, повлекувањето само на првата објава не ги отстранува и неговите препечатени верзии.

Прочитајте и:

• 349 AI-вештини воделе кон лажни домени: примерот станал напад
• Менаџерите бараат речиси двојно повеќе човечка контрола врз AI
• Passkey или лозинка со 2FA: фишингот не е единствената разлика