Webflow یا Framer؛ سایت دوزبانهٔ پرصفحه هزینه را برعکس می‌کند

|نویسنده: تیم تحریریه QUASA|6 دقیقه مطالعه
Webflow یا Framer؛ سایت دوزبانهٔ پرصفحه هزینه را برعکس می‌کند

برای وبگاه بازاریابی کوچک و تک‌زبانه، Framer از نظر اشتراک پایه ارزان‌تر است. اما اگر همان وبگاه فارسی و انگلیسی شود و به مجموعه‌ای از مقاله‌ها و صفحه‌های خدمات گسترش یابد، هزینهٔ زبان افزوده، ظرفیت صفحه و دسترسی ویراستاران می‌تواند Webflow را به گزینهٔ کم‌هزینه‌تر تبدیل کند. این نتیجه دربارهٔ حق اشتراک است، نه هزینهٔ طراحی و تولید محتوا.

مرز تعیین‌کننده، نوع رشد سایت است. صفحهٔ ایستایی که طراح جداگانه می‌سازد با صفحه‌ای که از قالب و آیتم CMS تولید می‌شود یکسان نیست. همچنین مالک سایت، ویراستار محتوا و فردی که به طراحی دسترسی دارد ممکن است نقش‌ها و هزینه‌های متفاوتی داشته باشند. برای مقایسهٔ منصفانه باید شمار صفحه‌ها، مجموعه‌های CMS، زبان‌های منتشرشده و افراد دارای حق ویرایش را در یک سناریوی واحد قرار داد.

تعرفهٔ پایه و مرزهای آن

بر پایهٔ تعرفهٔ رسمی Webflow با پرداخت سالانه، طرح Basic ماهی ۱۵ دلار، ظرفیت ۳۰۰ صفحهٔ ایستا و ۱۰ گیگابایت پهنای باند دارد، اما CMS ندارد؛ Premium ماهی ۲۵ دلار است و ظرفیت ۲۰ هزار آیتم در ۴۰ مجموعهٔ CMS را ارائه می‌کند؛ Localize Essential نیز از ماهی ۹ دلار برای هر زبان افزوده آغاز می‌شود. در همان تعرفه، یک صندلی محدود برای ویرایش محتوا ماهی ۱۵ دلار با پرداخت سالانه قیمت دارد. طرح انتشار سایت و دسترسی اعضای Workspace دو قلم جدا در بودجه‌اند.

در تعرفهٔ رسمی Framer با پرداخت سالانه، Basic ماهی ۱۰ دلار است و ۳۰ صفحهٔ طراحی‌شده، دو مجموعه و هزار آیتم CMS دارد؛ Pro ماهی ۳۰ دلار است و ۱۵۰ صفحه، ۱۰ مجموعه و ۲۵۰۰ آیتم CMS را پوشش می‌دهد. هر زبان افزوده ماهی ۲۰ دلار، هر ویراستار محتوا ماهی ۱۰ دلار و هر ویراستار دارای دسترسی کامل ماهی ۲۰ دلار هزینه دارد. در Pro، افزایش ظرفیت صفحه پس از سقف اولیه به‌ازای هر ۱۰۰ صفحه ماهی ۲۰ دلار است. این قیمت‌ها بدون هزینهٔ ترجمه، بازبینی، طراحی اولیه و مالیات احتمالی‌اند.

سایت فرود ده‌صفحه‌ای: Framer در شروع جلو است

فرض کنید یک کسب‌وکار ده صفحهٔ ثابت به زبان فارسی می‌خواهد؛ مقالهٔ منظم منتشر نمی‌کند و مالک سایت خودش تغییرات را انجام می‌دهد. در این نمونهٔ فرضی، هر دو طرح Basic ظرفیت کافی دارند، اما حق اشتراک Framer کمتر است: ماهی ۱۰ دلار در برابر ۱۵ دلار Webflow. اگر CMS کوچک Framer برای نیاز سایت کافی باشد، این مزیت می‌تواند حتی پس از افزودن چند محتوای پویا نیز باقی بماند.

با افزودن نسخهٔ انگلیسی، همین نمونه از نظر اشتراک تغییر جهت می‌دهد. با فرض یک زبان افزوده و بدون صندلی پولی دیگر، جمع ماهانهٔ Framer Basic و بومی‌سازی ۳۰ دلار و جمع Webflow Basic و Localize Essential برابر ۲۴ دلار می‌شود. این محاسبه تنها زمانی معتبر است که سایت به CMS در Webflow نیاز نداشته باشد. اگر کار طراحی در یکی از پلتفرم‌ها زمان کمتری بگیرد، ارزش آن زمان ممکن است از اختلاف حق اشتراک بیشتر باشد؛ تعرفهٔ سرویس به‌تنهایی هزینهٔ ساخت سایت را نشان نمی‌دهد.

وبگاه محتوایی دوزبانه: تعداد مجموعه‌ها مهم می‌شود

حالا سایتی فرضی را در نظر بگیرید که مقاله، داستان مشتری و راهنمای محصول را در مجموعه‌های جدا نگه می‌دارد و هر کدام نسخهٔ فارسی و انگلیسی دارند. نیاز به بیش از دو مجموعهٔ CMS، Framer Basic را از گزینه‌های این سناریو خارج می‌کند، حتی اگر تعداد صفحه‌های طراحی‌شده کم باشد. با یک زبان افزوده و بدون صندلی اضافه، Framer Pro ماهی ۵۰ دلار و Webflow Premium همراه با Localize Essential ماهی ۳۴ دلار تمام می‌شود.

تفاوت ظرفیت آیتم نیز برای برنامهٔ انتشار بلندمدت مهم است. آیتم CMS می‌تواند یک مقاله یا یک رکورد محتوایی دیگر باشد؛ افزودن مقاله‌ها لزوماً به معنای ساخت دستی صفحهٔ ایستای تازه نیست. بنابراین شمار «صفحه‌های طراحی‌شده» در Framer را نباید با شمار آیتم‌های CMS آن، یا با سقف صفحهٔ ایستای Webflow، جمع زد. انتخاب ساختار محتوا پیش از انتخاب طرح روشن می‌کند کدام محدودیت زودتر به مانع تبدیل می‌شود.

اگر در همین نمونه دو نفر علاوه بر مالک فقط محتوا را ویرایش کنند، جمع فرضی Framer به ماهی ۷۰ دلار و جمع Webflow با دو صندلی محدود به ۶۴ دلار می‌رسد. نقش‌ها باید هم‌ارز باشند: ویراستاری که متن و ترجمه را اصلاح می‌کند همان دسترسی فردی را لازم ندارد که چیدمان صفحه را تغییر می‌دهد. هزینهٔ دستمزد مترجم و بازبین در هیچ‌یک از این جمع‌ها نیست و ممکن است از اختلاف اشتراک بزرگ‌تر باشد.

سایت B2B پرصفحه: ظرفیت را با نوع صفحه بسنجید

برای شرکتی که برای خدمات، صنایع و بازارهای هدف صفحهٔ جدا می‌سازد، افزایش صفحه‌های طراحی‌شده می‌تواند هزینهٔ Framer را بالا ببرد. در نمونه‌ای فرضی با ۱۸۰ صفحهٔ ایستای طراحی‌شده، یک زبان افزوده و بدون صندلی پولی دیگر، Framer Pro با افزایش ظرفیت صفحه ماهی ۷۰ دلار می‌شود؛ Webflow Premium همراه با بومی‌سازی پایه ماهی ۳۴ دلار است. این اختلاف از فرض‌های مشخص نمونه به دست می‌آید و هزینهٔ تولید آن صفحه‌ها را شامل نمی‌شود.

اگر بسیاری از صفحه‌های خدمات از یک قالب CMS و داده‌های متفاوت ساخته شوند، شمار آیتم‌های CMS معیار دقیق‌تری از شمار صفحه‌های طراحی‌شده است. Webflow Premium هم سقف صفحهٔ ایستا و ظرفیت CMS دارد؛ رشد سایت را نمی‌توان نامحدود فرض کرد. از سوی دیگر، Framer Pro امکان خرید ظرفیت بیشتر صفحه و آیتم CMS را فراهم می‌کند. در یک سایت B2B، انتخاب میان صفحهٔ دستی و قالب محتوایی بر کار نگهداری نیز اثر می‌گذارد: اصلاح یک قالب مشترک با ویرایش جداگانهٔ ده‌ها صفحه یکسان نیست.

فارسی و انگلیسی فقط دو نسخهٔ متن نیستند

در سایت دوزبانه، طول عنوان‌ها، جهت نوشتار، شکست سطر، فرم‌ها و نشانه‌های جهت‌دار باید در هر دو زبان درست کار کنند. راهنمای بومی‌سازی Webflow می‌گوید متن فارسی در سایت منتشرشده به‌طور خودکار راست‌به‌چپ نمایش داده می‌شود و سبک هر زبان را می‌توان تنظیم کرد. چیدمان عناصر از زبان اصلی به ارث می‌رسد و در زبان دوم نمی‌توان عناصر را آزادانه افزود یا جابه‌جا کرد؛ بنابراین بازبینی نسخهٔ فارسی همچنان کار واقعی تیم است.

توضیح Framer دربارهٔ چیدمان راست‌به‌چپ از وارونگی خودکار Stack و Grid در زبان‌های راست‌به‌چپ و امکان تنظیم ویژگی‌ها بر اساس جهت چیدمان خبر می‌دهد. این قابلیت نیاز به بازبینی فاصله‌ها، آیکون‌های جهت‌دار و متن دکمه‌ها را برطرف نمی‌کند. برای تیمی که هم مخاطب فارسی‌زبان منطقه و هم مخاطب انگلیسی‌زبان دارد، مسئول تأیید ترجمه و مسئول انتشار باید مشخص باشند؛ داشتن افزونهٔ زبان، کیفیت نسخهٔ دوم را تضمین نمی‌کند.

عملکرد: یک آزمون، حکم کلی نیست

در آزمون منتشرشدهٔ Moydus با شرح‌کار یکسان برای یک سایت بازاریابی ۱۲صفحه‌ای، LCP موبایل نسخهٔ ساخته‌شده با Webflow برابر ۱٫۱ ثانیه و نسخهٔ Framer برابر ۱٫۳ ثانیه گزارش شد. این اعداد به همان دو پیاده‌سازی تعلق دارند. گزارش، توزیع تجربهٔ کاربران واقعی همهٔ سایت‌های دو پلتفرم را ارائه نمی‌کند؛ پس اختلاف کوچک آن را نباید به هر پروژه تعمیم داد.

تصویرهای سنگین، قلم فارسی، کدهای جانبی و شیوهٔ ساخت صفحه می‌توانند زمان بارگذاری هر دو سایت را تغییر دهند. برای انتخاب پلتفرم، نتیجهٔ این آزمون نشانه‌ای از امکان عملکرد خوب هر دو است، نه جایگزین بررسی سایتِ ساخته‌شده برای کسب‌وکار خودتان. اگر وبگاه کوچک و کم‌تغییر می‌ماند، مزیت اشتراک اولیهٔ Framer روشن است؛ اگر زبان، ساختار CMS و صفحه‌های طراحی‌شده هم‌زمان رشد می‌کنند، محاسبهٔ همان اقلام نشان می‌دهد Webflow در چه نقطه‌ای کم‌هزینه‌تر می‌شود.

بیشتر بخوانید:

اشتراک‌گذاری:

عضویت در خبرنامه

تازه‌ترین اخبار Web3، هوش مصنوعی و رمزارز را مستقیم در صندوق ایمیل خود دریافت کنید.

0