نظارت دیجیتال بهره‌وری را ثابت نمی‌کند؛ اعتماد و کارهای نامرئی جا می‌مانند

|نویسنده: تیم تحریریه QUASA|6 دقیقه مطالعه
نظارت دیجیتال بهره‌وری را ثابت نمی‌کند؛ اعتماد و کارهای نامرئی جا می‌مانند

برای ارزیابی عملکرد کارکنان، ابتدا روشن کنید هر نقش چه خروجی‌ای باید تحویل دهد، کیفیت آن چگونه سنجیده می‌شود و چه کسی دربارهٔ نتیجه داوری می‌کند. شمار کلیک، زمان حضور و سرعت انجام کار فقط بخشی از فعالیت را ثبت می‌کنند؛ از آن‌ها به‌تنهایی نمی‌توان کیفیت نتیجه، حل مسئله یا کمک به همکاران را فهمید.

برای تیم دورکار یا حضوری، معیار خروجی را پیش از شروع کار مشخص کنید و داده‌های نظارتی را فقط برای هدفی معین به کار ببرید. اگر داده‌ای ممکن است بر ارزیابی فرد اثر بگذارد، باید بداند چه چیزی ثبت شده و بتواند خطا یا زمینهٔ نادیده‌گرفته‌شده را توضیح دهد. این ترتیب، داوری را به کار انجام‌شده نزدیک‌تر می‌کند و خطر نسبت‌دادن نادرست یک عدد به توانایی فرد را کاهش می‌دهد.

اول خروجی را تعریف کنید، بعد سراغ ابزار بروید

تحویل سالم بسته به گیرنده، نمونه‌ای از نتیجهٔ کار است که شمار فعالیت‌های دیجیتال کیفیت آن را نشان نمی‌دهد.

«کار خوب» در هر نقش نتیجهٔ متفاوتی دارد: تحویل قابل استفاده، پاسخ درست به مشتری، رفع نقص یا آماده‌کردن کاری که نفر بعد بتواند ادامه دهد. برای هر خروجی، معیار پذیرش و بازهٔ زمانی تعیین کنید. اگر نتیجه به چند نفر وابسته است، تأخیر ناشی از تغییر اولویت یا انتظار برای کار دیگران را به حساب یک نفر نگذارید.

مطالعهٔ مشترک سازمان جهانی کار و مرکز پژوهش مشترک اروپا دربارهٔ لجستیک و درمان در فرانسه، ایتالیا، هند و آفریقای جنوبی، ساده‌تر شدن برخی فرایندها و افزایش کارایی را در کنار خطر افت کیفیت شغل و نظارت مداخله‌گر گزارش می‌کند. پس ثبت خودکار می‌تواند برای ادارهٔ یک فرایند مفید باشد، اما همان داده لزوماً معیار مناسبی برای رتبه‌بندی کارکنان نیست.

برای نمونه‌ای فرضی، اگر وظیفه پاسخ‌دادن به درخواست پشتیبانی است، شمار درخواست‌های بسته‌شده فقط حجم کار را نشان می‌دهد. درستی پاسخ، حل‌شدن مسئله و نیاز به پیگیری دوباره نیز در کیفیت خروجی اثر دارند. مدیر می‌تواند چند نمونهٔ واقعی از پاسخ‌ها را با معیار ازپیش‌گفته‌شده بررسی کند، بی‌آنکه سرعت تایپ را جانشین کیفیت پاسخ کند.

کار فکری، کمک به دیگران و شرایط فردی را ببینید

مسیر دسترس‌پذیر در محیط لجستیک نشان می‌دهد زمان انجام کار بدون توجه به شرایط فردی می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

همهٔ کارهای ارزشمند رویداد قابل شمارش در نرم‌افزار تولید نمی‌کنند. توضیح یک فرایند به همکار تازه‌وارد، جلوگیری از تکرار خطا، یافتن علت یک مشکل و آرام‌کردن گفت‌وگویی دشوار ممکن است زمان بگیرند و در گزارش فعالیت دیده نشوند. در گفت‌وگوی ارزیابی، برای این سهم‌ها نمونهٔ مشخص و اثرشان بر کار تیم بخواهید؛ صرف حضور در یک برنامه شاهد مناسبی برای آن‌ها نیست.

گزارش دیوان محاسبات آمریکا با مرور ۲۱۷ نظر ارائه‌شده از سوی ذی‌نفعان نشان می‌دهد دیدگاه‌ها دربارهٔ اثر نظارت دیجیتال بر بهره‌وری یکسان نیست: برخی از فایدهٔ آن گفته‌اند و برخی از احساس بی‌اعتمادی، افت روحیه و خطر سوگیری علیه کارکنان دارای معلولیت، به‌ویژه وقتی سنجهٔ سرعت نیاز فرد به زمان بیشتر را لحاظ نکند. این نظرها اثر یک ابزار معین را در همهٔ محیط‌های کار اندازه‌گیری نمی‌کنند، اما خطاهایی را نشان می‌دهند که باید در طراحی ارزیابی جدی گرفت.

کار انجام‌شده بیرون از سامانه را نیز در نتیجه حساب کنید. ممکن است بخشی از وظیفه با تماس، گفت‌وگوی حضوری یا روش دسترس‌پذیر دیگری پیش برود؛ غیبت آن بخش از گزارش نرم‌افزار به معنی انجام‌نشدنش نیست. اگر وقفه یا شیوهٔ انجام کار به معلولیت مربوط است، توضیح محرمانهٔ شرایطِ مؤثر بر سنجه را از جزئیات پزشکی جدا کنید و دسترسی به آن را به مسئول تصمیم محدود نگه دارید.

ماتریس انتخاب سنجه: هدف، سوگیری، داده و اعتراض

برای هر سنجه چهار پرسش بنویسید: چه هدف کاری را می‌سنجد، کجا ممکن است تصویر نادرست بسازد، کمترین دادهٔ لازم چیست و فرد چگونه می‌تواند نتیجه را به چالش بکشد؟ پاسخ‌ها باید پیش از به‌کارگیری سنجه روشن باشند. نمونه‌های زیر نقطهٔ شروع‌اند و باید با نوع وظیفه و شرایط تیم تنظیم شوند.

  • خروجی پذیرفته‌شده: هدف، سنجش تحویل با کیفیت توافق‌شده است. شمار تحویل‌ها می‌تواند دشواری کار یا کمک به دیگران را پنهان کند. وضعیت تحویل و دلیل پذیرش یا بازگشت آن را ثبت کنید؛ فرد باید بتواند تغییر دامنهٔ کار، وابستگی به دیگران یا اختلاف بر سر کیفیت را توضیح دهد.
  • زمان پاسخ‌گویی: هدف ممکن است حفظ سطح خدمت به مشتری باشد. ترجیح‌دادن پاسخ سریع به پاسخ درست، یا حساب‌کردن پیام‌های بیرون از ساعت توافق‌شده، نتیجه را منحرف می‌کند. زمان دریافت و پاسخِ درخواست‌های مرتبط کافی است؛ در اعتراض، پیچیدگی درخواست و زمان‌بندی شیفت بررسی شود.
  • زمان حضور: این داده می‌تواند برای هماهنگی شیفت یا پوشش خدمت در ساعت معین مفید باشد. کیفیت کار فکری را نشان نمی‌دهد و ممکن است وقفهٔ مجاز را خطا جلوه دهد. آغاز و پایان بازهٔ کاری را متناسب با همان هدف ثبت کنید و راه اصلاح خطای ثبت یا تغییر توافق‌شدهٔ شیفت را باز بگذارید.
  • کلیک و ضربهٔ کلید: اگر هدف، عیب‌یابی فرایند یا بررسی امنیت است، آن را جدا از ارزیابی عملکرد تعریف کنید. شمارش پیوسته، فکرکردن و کار بیرون از صفحه را از قلم می‌اندازد. ابتدا دادهٔ کلی یا ثبت محدود رویداد را بسنجید؛ هر برداشت منفی دربارهٔ فرد باید پیش از تصمیم با توضیح او و بررسی انسانی روبه‌رو شود.

اگر برای یک سنجه نتوان هدفی روشن یا راهی برای اصلاح نتیجهٔ نادرست نوشت، آن را وارد نمرهٔ فردی نکنید. به‌ویژه میان داده‌ای که برای ادارهٔ خدمت لازم است و داده‌ای که دربارهٔ کیفیت کار شخص داوری می‌کند، مرز بگذارید؛ یک گزارش می‌تواند به پرسش اول پاسخ دهد و برای دومی ناکافی باشد.

دامنهٔ نظارت و نگهداری داده را محدود کنید

دوربینی با میدان دید محدود به ورودی، نمونه‌ای از نظارت متناسب با هدف مشخص است.

پیش از جمع‌آوری داده، به کارکنان بگویید چه چیزی ثبت می‌شود، برای چه تصمیمی به کار می‌رود، چه کسانی آن را می‌بینند و چه زمانی حذف می‌شود. راهنمای دفتر کمیسر اطلاعات بریتانیا بر هدف مشخص، شفافیت، جمع‌آوری دادهٔ لازم و امکان دیدن و به‌چالش‌کشیدن نتیجهٔ نظارت تأکید دارد. این راهنما به چارچوب حقوقی بریتانیا مربوط است؛ الزامات قانونی هر محل فعالیت باید جداگانه بررسی شود.

دامنهٔ ثبت را از پرسش کاری تعیین کنید. برای فهمیدن اینکه شیفت پوشش داشته است، ثبت بازهٔ کاری می‌تواند پاسخ‌گو باشد؛ تصویر پیوستهٔ صفحه یا جزئیات تایپ دادهٔ بیشتری از آنچه این هدف می‌خواهد جمع می‌کند. دسترسی را به افراد مسئول همان تصمیم بدهید و زمان حذف را از ابتدا مشخص کنید.

تغییر هدف استفاده از داده هم تصمیم تازه‌ای است. داده‌ای که برای امنیت سامانه گردآوری شده، خودبه‌خود مبنای مناسبی برای ارتقا یا توبیخ نیست. پیش از استفادهٔ تازه، ضرورت داده، امکان روشی کم‌مداخله‌تر و اثر سنجه بر کسانی را که کارشان بیرون از سامانه انجام می‌شود دوباره بررسی کنید.

اعتراض باید بتواند تصمیم را تغییر دهد

اگر سامانه به کارمند نمره می‌دهد یا هشدار تولید می‌کند، نتیجه را پیش از اقدام مؤثر بر او بازبینی کنید. فرد باید بداند کدام داده و معیار در تصمیم اثر داشته، چه فرصتی برای اصلاح داده یا ارائهٔ توضیح دارد و چه کسی اعتراض را بررسی می‌کند. بازبین باید اختیار تغییر نتیجه را داشته باشد؛ اعلام دوبارهٔ همان نمره، رسیدگی به اعتراض نیست.

در بازبینی، نخست درستی داده را بررسی کنید: اختلال ابزار، ثبت زمان نادرست یا نسبت‌دادن کار به شخص اشتباه می‌تواند نتیجه را عوض کند. سپس زمینهٔ کار، از جمله تغییر وظیفه، کمک ثبت‌نشده به همکار و شرایط مؤثر بر سرعت را ببینید. دلیل تصمیم نهایی را کوتاه و قابل فهم ثبت کنید؛ اگر خطا از خود سنجه ناشی شده است، اصلاح آن برای ارزیابی‌های بعدی نیز لازم است.

بیشتر بخوانید:

اشتراک‌گذاری:

عضویت در خبرنامه

تازه‌ترین اخبار Web3، هوش مصنوعی و رمزارز را مستقیم در صندوق ایمیل خود دریافت کنید.

0