Google Drive یا Dropbox؛ ۱۵ گیگابایت رایگان می‌تواند کندتر همگام شود

|نویسنده: تیم تحریریه QUASA|7 دقیقه مطالعه
Google Drive یا Dropbox؛ ۱۵ گیگابایت رایگان می‌تواند کندتر همگام شود

اگر بیشتر با اسناد سبک کار می‌کنید و آن‌ها را همراه دیگران ویرایش می‌کنید، Google Drive معمولاً انتخاب به‌صرفه‌تری است: طبق طرح‌های Google One، هر حساب Google تا ۱۵ گیگابایت فضای رایگانِ مشترک میان Drive، Gmail و Photos دارد و طرح Basic با ۱۰۰ گیگابایت، در صفحهٔ قیمت‌گذاری دلاری از ۱٫۹۹ دلار در ماه آغاز می‌شود. بنابراین مقدار فضای خالی شما به مصرف ایمیل و عکس‌ها نیز بستگی دارد، نه فقط به فایل‌های Drive.

اگر هر روز نسخهٔ تازه‌ای از فایل‌های بزرگ را میان دستگاه‌ها همگام می‌کنید، Dropbox می‌تواند زمان انتظار را کاهش دهد. مقایسه و آزمون Zapier کپی بخش‌های تغییریافته و همگام‌سازی در شبکهٔ محلی را مزیت Dropbox می‌داند، ولی در آزمون بارگذاری از مرورگر، Google Drive را معمولاً هم‌سرعت و گاهی سریع‌تر یافته است. این نتیجه به همان روش بارگذاری مربوط است؛ از آن نمی‌توان سرعت همهٔ پروژه‌ها و اتصال‌ها را پیش‌بینی کرد.

فضای رایگان و هزینهٔ ارتقا

در صفحهٔ طرح‌های Dropbox، Basic با ۲ گیگابایت فضای رایگان و Plus برای یک نفر با ۲ ترابایت فضا و نرخ نمایش‌داده‌شدهٔ ۹٫۹۹ دلار در ماه معرفی شده است. رقم Plus در نمای پرداخت سالانه دیده می‌شود؛ آن را نباید بی‌بررسی، قیمت پرداخت ماه‌به‌ماه دانست. قیمت نهایی برای کاربران کشورهای مختلف نیز به ارز و شرایط خرید حسابشان وابسته است.

تفاوت اصلی برای کسی که تازه از سهمیهٔ رایگان عبور کرده، اندازهٔ پلهٔ بعدی است. Google طرحی با ظرفیت ۱۰۰ گیگابایت دارد، در حالی که Plus در Dropbox ظرفیت بسیار بزرگ‌تری عرضه می‌کند. پرداخت برای ظرفیتی که استفاده نمی‌شود، صرفاً به خاطر رفتار همگام‌سازی، برای آرشیو کوچک توجیه روشنی ندارد؛ در مقابل، پروژه‌ای که مدام فایل حجیم تولید می‌کند ممکن است زودتر به فضای Plus برسد. این انتخاب را باید با حجم واقعی فایل‌ها و تعداد افرادی که به فضا نیاز دارند سنجید، چون Plus در صفحهٔ طرح‌ها برای یک نفر معرفی شده است.

ظرفیت Google نیز فضای اختصاصی Drive نیست. اگر Gmail و Photos بخش بزرگی از سهمیه را گرفته باشند، جای کمتری برای فایل کاری باقی می‌ماند. در یک مقایسهٔ منصفانه، هزینهٔ نگهداری کل داده‌های حساب را کنار هزینهٔ نگهداری فایل‌هایی بگذارید که واقعاً می‌خواهید در Dropbox داشته باشید؛ یک عددِ ظرفیت، به‌تنهایی صورت‌حساب آینده را نشان نمی‌دهد.

چه زمانی همگام‌سازی Dropbox وقت ذخیره می‌کند؟

کپی بلوکی هنگام تغییر دوبارهٔ یک فایل بزرگ معنا پیدا می‌کند: به جای انتقال همهٔ فایل، بخش‌هایی که تغییر کرده‌اند همگام می‌شوند. بارگذاری نخستین نسخه همچنان باید انجام شود. اگر تدوینگر یا طراح بارها همان فایل حجیم را بازنویسی کند، کاهش دادهٔ انتقالی می‌تواند انتظار برای رسیدن نسخهٔ تازه به دستگاه دیگر را کم کند. اگر هر بار فایل مستقلی ساخته شود یا فقط خروجی نهایی یک‌بار ارسال شود، همین سازوکار سود کمتری دارد.

شبکهٔ محلی وضعیت دیگری است. راهنمای LAN sync در Dropbox توضیح می‌دهد که برنامه‌های دسکتاپ در یک شبکهٔ مشترک می‌توانند محتوای فایل را مستقیم و با کنترل دسترسی منتقل کنند؛ این قابلیت ممکن است همگام‌سازی را سریع‌تر کند. انتقال محلی برای همکارانی که در شهرها یا کشور‌های جداگانه‌اند مسیر کوتاه‌تری ایجاد نمی‌کند. همین راهنما می‌گوید LAN sync در Dropbox برای macOS با Apple File Provider پشتیبانی نمی‌شود؛ پس مزیت آن به پیکربندی دستگاه‌ها هم وابسته است.

در کار با اسناد سبک، مقدار داده‌ای که کپی بلوکی از انتقالش جلوگیری می‌کند معمولاً کوچک‌تر است. از سوی دیگر، سرعت انتقال در مرورگر و سرعت رسیدن تغییرات یک پوشهٔ دسکتاپ به رایانهٔ دیگر، دو تجربهٔ متفاوت‌اند. نتیجهٔ آزمون بارگذاری وب برای کسی که بیشتر از مرورگر فایل نهایی می‌فرستد کاربرد دارد؛ برای تیمی که بارها همان پروژه را ویرایش می‌کند، رفتار نسخه‌های بعدی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کیفیت اتصال و مقدار تغییر واقعی در فایل نیز بر زمان نهایی اثر می‌گذارند.

اشتراک فایل با ویرایش مشترک یکی نیست

برای متن، جدول و ارائه‌ای که چند نفر باید روی همان نسخه کار کنند، Drive در کنار ابزارهای Google انتخاب طبیعی‌تری است. راهنمای اشتراک‌گذاری Google نقش‌های مشاهده‌کننده، نظر‌دهنده و ویرایشگر را برای فایل توضیح می‌دهد. این تمایز به صاحب فایل اجازه می‌دهد مشارکت همکار را از دسترسی صرف برای دریافت خروجی جدا کند؛ در چنین کاری، چند گیگابایت فضای بیشتر یا انتقال سریع‌تر یک فایل حجیم الزاماً مسئلهٔ اصلی نیست.

وقتی قرار است فایل آماده به مشتری برسد، پرسش عوض می‌شود: آیا گیرنده فقط نسخهٔ نهایی را دریافت می‌کند یا همکاران قرار است نسخه‌های بعدی را هم روی دستگاه‌هایشان داشته باشند؟ برای تحویل گاه‌به‌گاه، سادگی دسترسی و ظرفیت کافی مهم‌تر از کپی بلوکی است. برای فایل بزرگی که پیوسته بازنویسی می‌شود، زمان رسیدن تغییرات به دیگران به بخشی از گردش‌کار تبدیل می‌شود. انتخاب سرویس به این بستگی دارد که همکاری درون سند انجام می‌شود یا روی خود فایل.

سه صورت‌حساب برای سه نوع کار

اسناد سبک یک فریلنسر

فرض کنید کار اصلی شما نوشتن پیشنهاد پروژه، به‌روزرسانی جدول هزینه و گرفتن نظر مشتری روی متن است. اگر مجموع فایل‌ها، ایمیل و عکس‌های حساب در سهمیهٔ رایگان Google جا شود، هزینهٔ اشتراک فضای آن صفر است. Dropbox Basic نیز برای نگهداری چند فایل کوچک کافی است، اما فضای رایگان کمتری برای رشد کار باقی می‌گذارد. در این نمونه، ویرایش روی یک سند مشترک ارزش عملی روشن‌تری از بهینه‌سازی انتقال نسخه‌های یک فایل بزرگ دارد.

اگر فریلنسر فقط خروجی نهایی را به مشتری تحویل می‌دهد، مزیت همکاری در سند هم کم‌رنگ‌تر می‌شود. آن‌وقت حجم فایل ارسالی، فضای باقی‌مانده و روشی که مشتری با آن فایل را دریافت می‌کند، تصمیم را شکل می‌دهد. پرداخت برای Dropbox Plus صرفاً به امید سرعت بیشترِ یک بارگذاری در مرورگر، با نتیجهٔ آزمون منتشرشده سازگار نیست؛ همان آزمون برای بارگذاری وب برتری همیشگی Dropbox نشان نداده است.

آرشیو خانوادگی

فرض کنید عکس‌ها و ویدئوهای خانواده از فضای رایگان فراتر رفته‌اند، اما هنوز در ظرفیت Basic گوگل جا می‌شوند. در این حالت، طرح کوچک‌تر Google One صورت‌حساب سبک‌تری از خرید ظرفیت Plus برای همان نیاز می‌سازد، با این ملاحظه که فضا میان Photos، Gmail و Drive مشترک است. اگر آرشیو رشد کند، مقایسهٔ طرح‌های پولی باید بر پایهٔ ظرفیت موردنیاز انجام شود، نه صرفاً این‌که کدام سرویس فضای رایگان بیشتری داشت.

آرشیوی که فایل‌هایش یک بار بارگذاری و سپس بیشتر تماشا یا دانلود می‌شوند، معمولاً از کپی بلوکی سود زیادی نمی‌برد؛ نسخهٔ تازه‌ای از همان فایل بزرگ به‌ندرت ساخته می‌شود. زمان بارگذاری اولیه همچنان برای هر دو سرویس اهمیت دارد، به‌ویژه اگر اتصال آپلود کند باشد. برای چنین خانواده‌ای، ظرفیت قابل پرداخت و سهمی که عکس‌ها از فضای مشترک Google می‌گیرند، معیارهای ملموس‌تری از سازوکار همگام‌سازی‌اند.

پروژهٔ ویدئویی در حال تدوین

فرض کنید فایل‌های حجیم یک پروژه مرتب تغییر می‌کنند و چند دستگاه باید نسخهٔ تازه را دریافت کنند. در این وضعیت، هزینه فقط مبلغ اشتراک نیست؛ انتظار برای همگام‌شدن تغییرات نیز از زمان کار تیم کم می‌کند. کپی بلوکی Dropbox هنگامی ارزش بیشتری دارد که تغییرات واقعاً در همان فایل‌های بزرگ تکرار شوند. اگر دستگاه‌های واجد شرایط در یک شبکهٔ محلی باشند، LAN sync هم می‌تواند انتقال محتوای مشترک را کوتاه‌تر کند.

برای تیمی پراکنده در چند کشور، روی مزیت شبکهٔ محلی حساب نکنید؛ مزیت احتمالی کپی بلوکی باقی می‌ماند، اما نتیجه به نوع فایل، مقدار تغییر و اتصال هر عضو بستگی دارد. همچنین بهای Plus برای یک نفر نمایش داده می‌شود و نباید آن را بدون بررسی، هزینهٔ پوشش کل تیم فرض کرد. اگر کار تیم فقط ارسال نسخهٔ خروجی از مرورگر است، همان شواهد بارگذاری وب دلیل کافی برای پرداخت بیشتر به امید تحویل سریع‌تر نمی‌دهد.

بیشتر بخوانید:

اشتراک‌گذاری:

عضویت در خبرنامه

تازه‌ترین اخبار Web3، هوش مصنوعی و رمزارز را مستقیم در صندوق ایمیل خود دریافت کنید.

0