Stripe Tax apo Avalara: llogaritja nuk është deklarim

Për një SaaS që faturon përmes Stripe, Stripe Tax është zgjedhja më e drejtpërdrejtë për llogaritjen e taksës. Për një shitës që bashkon porosi nga disa kanale dhe sisteme financiare, Avalara mund të jetë më e përshtatshme. Në të dy rastet, llogaritja gjatë shitjes nuk përcakton vetvetiu kush regjistrohet, kush dorëzon deklaratën dhe kush paguan detyrimin.

Sipas çmimeve të Stripe Tax, Tax Basic mbulon llogaritjen dhe mbledhjen, me tarifë 0,5% për transaksion në integrimet pa kod ose 50 centë amerikanë për transaksion përmes API-së; Tax Complete nis nga 90 dollarë në muaj me kontratë vjetore dhe shton regjistrime e deklarime brenda kufijve të planit. Disa regjistrime, deklarime jashtë kufijve dhe shërbime të partnerëve mund të sjellin kosto shtesë. Prandaj krahasimi duhet bërë për të gjithë procesin tatimor, jo vetëm për shumën që shfaqet në arkë.

Katër përgjegjësi në të njëjtën shitje

Një shitje ndërkufitare mund të kalojë nëpër katër punë të ndryshme. Për secilën duhet të jetë e qartë çfarë bën sistemi, çfarë merr përsipër një shërbim deklarimi dhe çfarë mbetet te biznesi ose këshilltari i tij:

Llogaritja: motori zbaton rregullin tatimor mbi transaksionin. Biznesi duhet të japë vendndodhjen e klientit, klasifikimin e produktit dhe të dhënat e sakta të shitjes; porositë e një kanali të palidhur nuk hyjnë automatikisht në llogaritje.
Regjistrimi: duhet përcaktuar ku lind detyrimi, pastaj të përfundojë procedura përkatëse. Njoftimi për një prag shitjesh ose një formular i paraplotësuar nuk është konfirmim regjistrimi.
Deklarimi: shitjet, rimbursimet dhe korrigjimet rakordohen për periudhën përkatëse, përgatitet deklarata dhe dorëzohet. Një eksport të dhënash mund ta ndihmojë këtë punë, por nuk provon se deklarata është dorëzuar.
Pagesa: duhet caktuar kush miraton shumën, kush siguron fondet dhe kush ia kalon ato autoritetit tatimor. Edhe kur pagesën e kryen një ofrues, biznesit i duhet konfirmimi i shlyerjes për ta rakorduar me detyrimin.

Kjo ndarje nxjerr në pah dallimin mes blerjes së një motori llogaritjeje dhe kontraktimit të një shërbimi deklarimi. Dy biznese mund të përdorin të njëjtin produkt për taksën në arkë, por të kenë përgjegjësi të ndryshme pas shitjes, sipas planit dhe vendeve ku kanë detyrime.

Sa ndryshon zgjedhja kur shtohen kanalet?

Rrugë të ndryshme shitjeje bashkohen për llogaritjen tatimore me Avalara, ndërsa shitja e abonimit kalon përmes Stripe Tax.

Stripe Tax lidhet natyrshëm me Stripe Billing, Checkout, Invoicing dhe Payment Links. Kjo e bën të thjeshtë rrjedhën e një SaaS që i krijon abonimet dhe pagesat aty. API-ja e Stripe Tax mund të llogarisë taksën edhe për transaksione të përpunuara nga një procesor tjetër, por biznesi duhet t’i dërgojë ato transaksione dhe të sigurojë që përfshihen në të dhënat e deklarimit. Pra, prania e një kanali tjetër nuk e përjashton Stripe Tax; ajo shton punë integrimi dhe rakordimi.

Avalara është ndërtuar për lidhje me sisteme tregtie elektronike, kontabiliteti, planifikimi të burimeve dhe pika shitjeje. Udhëzuesi i Avalara përshkruan të dhëna tatimore për mbi 13 000 juridiksione amerikane të sales and use tax dhe mbi 190 vende për lloje të ndryshme taksash. Këto shifra tregojnë shtrirjen e motorit të përmbajtjes tatimore, jo mbulimin e një shërbimi të vetëm deklarimi në çdo vend.

Për shitësin shumëkanalësh, pyetja vendimtare është ku bashkohen regjistrat e porosive. Një shitje e marrë në tregun online, e rimbursuar në një sistem tjetër dhe e kaluar në kontabilitet duhet të mbetet e identifikueshme pa u numëruar dy herë. Sa më shumë burime të ketë, aq më shumë peshë marrin mënyra e importimit, trajtimi i korrigjimeve dhe lidhja mes shumës së llogaritur dhe deklaratës.

Kush e dorëzon deklaratën në BE dhe SHBA?

Llogaritja e taksës për një shitje dhe dorëzimi i deklaratës përmes një shërbimi të Avalara paraqiten si hapa të veçantë.

Stripe Tax ofron më shumë se një rrugë pas llogaritjes. Në përshkrimin e shërbimit Stripe Tax, deklarimi amerikan përmes panelit lidhet me TaxJar, ndërsa Taxually përmendet ndër partnerët e deklarimit ndërkombëtar; shërbimet e këtyre partnerëve përfshihen në Tax Complete sipas mbulimit të tij. Biznesi mund të përdorë edhe raportet për të deklaruar vetë ose përmes këshilltarit. Zgjedhja mes këtyre rrugëve përcakton kush e përgatit dhe e dorëzon deklaratën, ndërsa kushtet e planit përcaktojnë çfarë përfshihet në çmim.

Te Avalara, dallimi është mes mjetit dhe shërbimit të menaxhuar. Faqja e Avalara për raportimin e TVSH-së e paraqet VAT Reporting për ekipe që e mbajnë procesin brenda biznesit, ndërsa Managed VAT Reporting ia kalon përgatitjen dhe dorëzimin ekipit të Avalara; ajo veçon edhe Avalara Returns për përgatitje, dorëzim dhe pagesë të deklaratave. Për shitjet në BE, mbështetja për OSS ose IOSS duhet lidhur me skemën konkrete që përdor biznesi. Për sales tax në SHBA, oferta duhet të tregojë cilat shtete, deklarata dhe pagesa mbulon shërbimi i zgjedhur.

Një marrëveshje e dobishme duhet të emërtojë veçmas regjistrimin, përgatitjen, miratimin, dorëzimin dhe pagesën. Kjo ka rëndësi sidomos kur të dhënat vijnë nga disa sisteme: ofruesi mund të përgatisë deklaratën, ndërsa biznesi të mbetet përgjegjës për plotësinë e transaksioneve dhe miratimin e shumës para dorëzimit.

Dy raste hipotetike e bëjnë zgjedhjen më të qartë

Në rastin e parë, një SaaS shet abonime digjitale vetëm përmes Stripe Billing. Stripe Tax mund të jetë pika e nisjes, sepse taksa llogaritet në rrjedhën ku krijohen faturat. Nëse deklaratat i dorëzon ekipi financiar ose këshilltari tatimor, Tax Basic mund të mjaftojë për pjesën e llogaritjes. Nëse kompania dëshiron edhe regjistrim e deklarim përmes shërbimit, ajo duhet të krahasojë mbulimin e Tax Complete me vendet ku ka detyrime dhe me numrin e deklaratave që i duhen.

Në rastin e dytë, një shitës merr porosi nga dyqani i vet, një treg online dhe kontrata të drejtpërdrejta me biznese. Avalara bëhet kandidate më e fortë kur këto burime duhet të ushqejnë një proces të përbashkët llogaritjeje e raportimi. Zgjedhja ka kuptim vetëm pasi të dihet si kalojnë rimbursimet dhe korrigjimet nga secili kanal, si rakordohen me kontabilitetin dhe cili shërbim merr përsipër deklaratat.

Rastet nuk prodhojnë një fitues universal. Një SaaS me një kanal mund të ketë detyrime në shumë vende; një shitës shumëkanalësh mund të ketë ekipin e vet të deklarimit. Për vendimin vlejnë së bashku kostoja e integrimit, kostoja e deklarimit dhe përgjegjësia për të dhënat që kalojnë nga shitja te pagesa e taksës.

Kushti i parë për kompani në Shqipëri dhe Kosovë

Para krahasimit të planeve, një kompani e regjistruar vetëm në Shqipëri ose Kosovë duhet të sqarojë nëse mund të hapë llogari Stripe. Në listën e vendeve të mbështetura nga Stripe për hapjen e llogarive nuk figuron as Shqipëria, as Kosova. Kjo është çështje tjetër nga llogaritja e taksës për një shitje drejt këtyre tregjeve; një kompani me subjekt të pranueshëm në një vend tjetër duhet ta vlerësojë sipas atij subjekti.

Pasi të jetë sqaruar kjo mundësi, krahasimi mund të bëhet për çdo vend ku kompania shet: cili sistem merr të gjitha transaksionet, cili shërbim mbulon regjistrimin dhe deklarimin, dhe kush financon e kryen pagesën. Kështu çmimi i llogaritjes vendoset pranë punës që mbetet realisht për ekipin financiar.

Lexoni gjithashtu: