
Cloudflare R2 или Amazon S3: бесплатниот egress не победува во секој тест

Cloudflare R2 е силен избор кога директно се испорачуваат многу податоци, но Amazon S3 може да биде побрз за поголеми објекти. Во тестирањето на Backblaze за првиот квартал од 2026 година, R2 имал најдобри просечни резултати за почеток на преземањето и за помали објекти во EU-Central, додека S3 водел во повеќе тестови за континуиран проток со поголеми објекти. Редоследот се менувал и меѓу EU-Central и US-East.
Според ценовникот на Cloudflare R2, Standard чини 0,015 долари за GB-месец, Class A операциите 4,50 долари за милион, а Class B 0,36 долари за милион; бесплатниот месечен опсег опфаќа 10 GB-месеци, еден милион Class A и 10 милиони Class B операции, додека директниот egress не се наплаќа. За тим што избира складирање објекти, одговорот затоа зависи од односот меѓу складираниот простор, бројот на барања и испорачаните податоци, како и од големината на објектите и мрежната патека.
Од што се состои месечната сметка
Основниот модел има четири одделни количини: просечно складирани GB, запишувања, читања и GB испратени кон корисници. Едно преземање голема видео датотека создава малку барања и многу пренос. Милиони мали датотеки го прават спротивното: релативно мал пренос може да биде придружен со голем број операции.
Кај R2, PUT и листањето спаѓаат во Class A, а GET и HEAD во Class B. Бесплатниот опсег важи за Standard; Infrequent Access има пониска цена за простор, но посебни ставки за операции и обработка при преземање, како и минимално времетраење на чување. Наплатливите единици се заокружуваат, што е особено важно кога употребата штотуку ќе премине во следниот тарифен блок.
Во ценовникот на Amazon S3, трошоците се делат на простор, барања, преземање од одредени класи и пренос; првите 100 GB месечен интернет пренос се бесплатни збирно за услугите и регионите на AWS, со наведените исклучоци, а S3 Standard-Infrequent Access и One Zone-Infrequent Access имаат минимална наплатлива големина од 128 KB по објект. Цената за складирање зависи од класата и регионот. Поради тоа, пресметка со една општа „цена на S3 по GB“ не ја претставува истата услуга за секое оптоварување.
Три оптоварувања со различна пресметка
Резервна копија што ретко се враќа
Во условен пример со просечно складирани 1.000 GB, мал број операции во бесплатниот опсег и без дополнителни услуги, R2 Standard би чинел околу 14,85 долари месечно. По бесплатниот опсег остануваат 990 наплатливи GB-месеци. Ако во еден месец се вратат 100 GB директно кон интернет, R2 не додава ставка за egress; кај S3 тој пренос би можел да остане во бесплатниот опсег само ако другите услуги на истата сметка веќе не го искористиле.
За ваква архива, S3 Standard не е единствената разумна споредба. Поретко користените и архивските класи може да ја намалат ставката за простор, но во пресметката влегуваат враќањето на податоците, минималното чување и времето до повторна достапност. И R2 Infrequent Access ја менува рамнотежата меѓу простор и враќање. Ако резервната копија се чита ретко, трошокот при вистинско враќање може да биде поважен од цената за мирно чување.
Медиуми со многу преземања
Во втор условен пример, сервис чува просечно 2.000 GB, прави 100.000 запишувања и 20 милиони читања, а испорачува 10.000 GB месечно директно до публика. За R2 Standard тоа се 29,85 долари за наплатливиот простор и 3,60 долари за читањата над бесплатниот опсег, вкупно околу 33,45 долари пред други услуги. Тука бесплатниот директен egress има голема тежина бидејќи испорачаната количина е многукратно поголема од складираната.
За S3 во истиот пример треба да се внесат конкретниот регион, класата, барањата и интернет преносот по бесплатниот опсег. Ако медиумите се испорачуваат преку CloudFront, преносот од S3 до него е ослободен од S3 egress, но ценовникот на CloudFront има сопствени планови и правила за испораката до гледачите. Кеширањето може да го намали бројот на барања до складиштето, па споредбата тогаш се однесува на целата патека до публиката.
Милиони мали објекти
Трет условен пример содржи 10 милиони објекти од по 10 KB: приближно 100 GB логички податоци, 10 милиони PUT и еден милион GET барања месечно. За R2 Standard, наплатливите 90 GB би чинеле околу 1,35 долари, а Class A операциите над бесплатниот милион 40,50 долари, вкупно околу 41,85 долари. Читањата остануваат во бесплатниот опсег; ако секое враќа по 10 KB, директниот пренос е приближно 10 GB и неговата бесплатност носи мала дополнителна заштеда.
Кај S3, тарифата за барања во избраниот регион станува важна колку и цената за простор. Кај класите со минимална наплатлива големина, малиот објект може да заземе многу повеќе наплатлив простор отколку што покажува неговата логичка големина. Затоа собирањето на сите датотеки во една бројка за GB ја прикрива причината за сметката: бројот на објекти и бројот на запишувања.
Зошто резултатот за брзина се менува
Во разработката на StorageReview за EU-Central, R2 има најниско време до првиот бајт од 108,84 ms и најниски просечни времиња за преземање на 256 KiB и 2 MiB, додека S3 води кај просечното преземање од 5 MiB и кај повеќенишковните преземања на 5, 50 и 100 MiB. Времето до првиот бајт кажува колку брзо започнува одговорот. Протокот кажува колку податоци се пренесуваат во подолг интервал; за голема датотека тие две мерки можат да посочат различен победник.
Тестовите ги организирал Backblaze, кој и самиот продава складирање објекти: користени се виртуелни машини на Vultr во тестните региони и патека преку Catchpoint, а протокот се мерел одделно со една нишка и со повеќе истовремени нишки. Тоа е објавено синтетичко мерење со конкретна поставеност, а не независна студија или мерење од мрежа во Северна Македонија. Европските резултати се покорисна почетна точка за локален тим од американските, но патеката до вистинските корисници, кешот и бројот на паралелни преземања можат да дадат друг исход.
Што пресудува при изборот
R2 има најјасна ценовна предност кога директниот јавен пренос е голем во однос на просторот и операциите; неговите резултати за помали преземања во EU-Central дополнително го прават релевантен за таков профил. S3 останува силен кандидат кога се бара висок континуиран проток за поголеми објекти или кога одредена класа подобро одговара на реткото враќање. Одлуката треба да се заснова на сметка за реалните количества и на мерење со големините, истовременоста и мрежната патека на конкретната апликација.
Прочитајте и:
Поврзани статии


Backblaze B2 или Wasabi: евтиниот TB не ја кажува цената на враќањето

DigitalOcean или Hetzner: 1.200 тестови ја рушат едноставната цена

OpenAI или Claude cache: динамичните алатки можат да ја зголемат латентноста

Трговска марка во Македонија: 600 денари се само првата такса

OpenAI API или Claude API: токенот не ја кажува целата цена
Претплатете се на нашиот билтен
Добивајте ги најновите вести за Web3, AI и крипто директно во вашето сандаче.