Edits Film Festival-ը 200 աշխատանքից ընտրել է 12-ը․ ինչն է անցել շեմը

19 հոկտեմբերի, 2026 թ., 02:00|Հեղինակ: QUASA-ի խմբագրական թիմ|4 րոպե ընթերցանություն| 1

Հոկտեմբերի 13-ին Մումբայում անցկացվող Edits Film Festival-ի համար Meta-ի հրապարակած պաշտոնական ընտրության մեջ ընդգրկվեց 12 աշխատանք՝ Հնդկաստանից ստացված ավելի քան 200 հայտից։ Ընտրությունն արել էին Meta-ի և փառատոնի համակազմակերպիչ Yuvaa-ի թիմերը։

Ընտրված աշխատանքները նախատեսված էին փառատոնում ցուցադրելու համար։ Դրանց հեղինակների ցանկը հրապարակվել էր առանց դասակարգման, իսկ լավագույն ներկայացված աշխատանքների համար մրցանակները որոշում էր առանձին ժյուրի։ Ուստի պաշտոնական ընտրության մեջ հայտնվելը և մրցանակ ստանալը տարբեր արդյունքներ են։

Ովքեր են հայտնվել պաշտոնական ընտրության մեջ

Հրապարակված ցանկում աշխատանքների վերնագրերի փոխարեն նշված են հեղինակների Instagram հաշիվները։ Դրանք են՝

@ahsan_vazir__
@bunniestbunnytoeverbunny
@filmmaker.ishank
@filtercopy
@hisukriti
@itanmayftw
@jat11
@_kanyajolly_
@mrinal.navell
@suru.mi
@tanubunny_sharma
@tothemoon.pictures

Ցանկի հերթականությունը տեղերի աղյուսակ չէ. այն ցույց է տալիս, թե որ աշխատանքներն էին անցել ցուցադրության փուլ։ Առանձին հեղինակների միավորներ կամ գնահատման բացատրություններ չեն հրապարակվել, հետևաբար ցանկից հնարավոր չէ որոշել, թե կոնկրետ որ հնարքի շնորհիվ է ընտրվել որևէ տեսանյութ։

Հայտերն ընդունվել էին օգոստոսի 25-ից մինչև հոկտեմբերի 8-ը։ Դրանց թվում կային հումորային պատմություններ, վլոգներ, GRWM ձևաչափի տեսանյութեր և գեղարվեստական պատմություններ։ Այդ բազմազանությունը ցույց է տալիս, որ ընտրությունը մեկ ժանրով սահմանափակված չէր, սակայն հրապարակված ցանկը չի նշում, թե որ հաշիվը որ ժանրի աշխատանք է ներկայացրել։

Ինչ էին գնահատում տեսանյութերում

Մրցույթի սկզբնական կանոնները սահմանում էին գնահատման երեք ուղղություն՝ պատմության ինքնատիպություն, սովորական ու չմշակված կադրերը արտահայտիչ տեսանյութի վերածելու կարողություն և Edits-ի հնարավորությունների ստեղծագործ կիրառում։ Մասնակիցները պետք է ստեղծեին ու հրապարակեին նոր, ինքնուրույն Reel՝ այն ամբողջությամբ մշակելով Edits հավելվածում։ Կանոններում այդ ուղղությունների համար առանձին միավորներ կամ կշիռներ նշված չէին։

Պատմության ինքնատիպությունը վերաբերում էր այն մտքին, որը կապում է կադրերը։ Առօրյա տեսագրությունը կարող է պարզապես արձանագրել պահը, բայց կարող է նաև բացել իրավիճակի անսպասելի կողմը կամ ցույց տալ փոփոխություն։ Մրցույթը պատմելու պարտադիր կառուցվածք չէր սահմանել. տարբեր ձևաչափերի աշխատանքները կարող էին նույն առաջադրանքին տարբեր լուծումներ տալ։

Սովորական կադրի վերափոխումը գնահատման առանձին ուղղություն էր։ Մասնակիցներին առաջարկվել էր ելնել հեռախոսի պատկերասրահում արդեն եղած, ոչ պարտադիր փայլուն տեսագրություններից և դրանցից ստանալ դիտելու արժանի կարճ պատմություն։ Այստեղ նշանակություն ունի սկզբնական նյութի ու ավարտված տեսանյութի միջև եղած փոփոխությունը՝ ինչ են բացահայտում ընտրված կադրերը, դրանց հերթականությունը, տևողությունը և ձայնը։ Սա հրապարակված չափանիշի ստեղծագործական մեկնաբանություն է, ոչ որևէ ընտրված աշխատանքի պաշտոնական գնահատական։

Երրորդ ուղղությունը կապում էր այդ փոփոխությունը Edits-ի գործիքների հետ։ Մրցույթի կանոնները որպես հնարավոր միջոցներ նշում էին ֆիլտրերը, էֆեկտները, տառատեսակները, ձայնային էֆեկտները, շերտադրումն ու երաժշտությունը։ Մասնակիցներից պահանջվում էր հրապարակման նկարագրության մեջ նշել կիրառված հնարավորությունները և ավելացնել մրցույթի նշումներն ու էջերը։ Այդ պահանջը տեսանելի էր դարձնում, թե հեղինակը հավելվածի որ միջոցներն է ընտրել, բայց հրապարակված չափանիշները գործիքների քանակի համար առանձին առավելություն չէին խոստանում։

Երեք հարց՝ նույն չափանիշները կարճ տեսանյութի վրա տեսնելու համար

Հնդկական մրցույթի չափանիշները կարելի է վերածել նախահրապարակային խմբագրական ստուգաթերթի։ Սա պաշտոնական գնահատման թերթիկ չէ և չի բացատրում ընտրված հեղինակներից յուրաքանչյուրի արդյունքը. հարցերը պարզապես օգնում են տեսնել, թե ինչպես են պատմությունը, առօրյա կադրը և մոնտաժային ընտրությունը աշխատում միասին։

Կա՞ հստակ պատմություն։ Հնարավո՞ր է մեկ նախադասությամբ ասել, թե տեսանյութում ինչ է փոխվում կամ բացահայտվում՝ առանց հենվելու միայն հրապարակման երկար նկարագրության վրա։ Եթե կարևոր միտքը տեսանելի կամ լսելի չէ, խնդիրը կարող է լինել կադրերի ընտրության կամ հերթականության մեջ։
Ի՞նչ է ավելացրել մոնտաժը սկզբնական կադրին։ Համեմատության առարկան կադրի տեխնիկական փայլը չէ, այլ այն, թե վերջնական տարբերակում ինչպես է բացվել առօրյա պահի իմաստը։ Կադրի տևողությունը, անցումը կամ ձայնը կարող են շեշտել մի մանրուք, որն առանձին վերցրած տեսագրության մեջ աննկատ կմնար։
Ինչի՞ է ծառայում Edits-ի ընտրված գործիքը։ Գրությունը, երաժշտությունը, շերտադրումը կամ էֆեկտը կարող են ուղղորդել ուշադրությունը, հստակեցնել անցումը կամ փոխել պահի տրամադրությունը։ Եթե գործիքի դերը հնարավոր չէ բացատրել պատմության ներսում, այն դեռ կարող է լինել զարդարանք, բայց հրապարակված չափանիշը հենց ստեղծագործ կիրառումն էր։

Այս հարցերը բոլոր տեսանյութերին նույն ռիթմը չեն պարտադրում։ Հումորային Reel-ի ազդեցությունը կարող է կախված լինել վերջին կադրից, իսկ վլոգինը՝ դիտողի համար ճանաչելի ընթացքից։ Երկու դեպքում էլ հարցը նույնն է՝ արդյոք ավարտված աշխատանքը սովորական նյութից ստեղծել է ինքնուրույն պատմություն, և արդյոք ընտրված գործիքները նպաստել են դրան։

Ինչ եղավ ցուցադրությունից հետո, և ինչ սահման ունի օրինակը

Հոկտեմբերի 14-ին Մումբայում փառատոնի հաղթողներ դարձան Ishank Gupta-ն, Sanya Rohillaa-ն և Ahsan Vazir-ը. միջոցառման հյուր Farah Khan-ը, ըստ Parasocial Magazine-ի հրապարակման, իր Instagram հրապարակումների մասին ասել է՝ «I don’t overthink what I post»։ Հաղթողներին ընտրել էր Ahsaas Channa-ի, Dolly Singh-ի, Nikhil Taneja-ի և Rajeev Masand-ի մասնակցությամբ ժյուրին։ Այդ որոշումն արդեն հաջորդում էր պաշտոնական ընտրությանը։

Մրցույթը կազմակերպվել էր Հնդկաստանի ստեղծողների համար, իսկ հայտերի ընդունումն ավարտված է։ Հայաստանում ստեղծագործողի համար հրապարակված չափանիշները կարող են ծառայել որպես կարճ տեսանյութի մասին մտածելու կոնկրետ օրինակ, սակայն այս փառատոնի արդյունքը մասնակցության հրավեր կամ ցանկացած հարթակում հաջողության բանաձև չէ։ Պաշտոնական ընտրության ցուցակը ցույց է տալիս անցած աշխատանքները, իսկ անհատական գնահատականների բացակայությունը բաց է թողնում այն հարցը, թե յուրաքանչյուրի դեպքում հատկապես որ ստեղծագործական որոշումն է վճռորոշ եղել։

Կարդացեք նաև:

Կիսվել: