95% از «بلاک‌چین‌ها» بلاک‌چین نیستند؛ پایگاه‌های دادهٔ متمرکزی هستند که خود را بلاک‌چین جا می‌زنند

بزرگ‌ترین دروغ در دنیای کریپتو دربارهٔ قیمت، پذیرش یا کاربرد نبود.

بلکه خود واژهٔ «بلاک‌چین» بود.

در بخش 7، فریب بزرگ تمرکززدایی را افشا می‌کنیم:

• بیشتر شبکه‌های به‌اصطلاح لایهٔ 1 تحت کنترل بنیادها یا گروه‌های کوچکی از افراد خودی هستند که می‌توانند هر وقت بخواهند قوانین را تغییر دهند.
• بیشتر شبکه‌های لایهٔ 2 صرفاً پایگاه‌های دادهٔ متمرکزی هستند که تراکنش‌ها را دسته‌بندی می‌کنند و آن‌ها را روی Ethereum ثبت می‌کنند.
• تعداد بسیار زیادی از «بلاک‌چین‌های سازمانی» و زنجیره‌های مجوزدار، پایگاه‌های دادهٔ خصوصی با بازاریابی پرزرق‌وبرق هستند.
• حتی بسیاری از پروژه‌های پرهیاهوی آخرین دورهٔ صعودی بازار، سیستم‌های متمرکزی بودند که لباس بلاک‌چین به تن کرده بودند.

این تمرکززدایی نیست.  
این نمایش است.

و دقیقاً به همین دلیل است که 96% از پروژه‌ها در حال نابودی هستند؛ آن‌ها از همان ابتدا هرگز واقعاً غیرمتمرکز نبودند. وقتی هیاهو و پول ناپدید شد، هیچ چیز واقعی‌ای وجود نداشت که آن‌ها را سرپا نگه دارد.

در حالی که این صنعت سرانجام ناچار شده با این واقعیت روبه‌رو شود که تمرکززدایی واقعی از ابتدا چقدر اندک بوده است، Quasa به ایدهٔ اصلی وفادار ماند؛ بدون تمرکززدایی ساختگی، بدون نمایش، فقط محصولات واقعی بر بستر زیرساخت واقعی.

اگر می‌خواهید یکی از عمیق‌ترین مشکلات ساختاری کریپتو و دلیل بی‌آینده بودن بیشتر پروژه‌ها را درک کنید، تا پایان تماشا کنید.

اگر این ویدیو با آنچه سال‌ها به آن مشکوک بوده‌اید هم‌خوانی دارد، آن را لایک کنید و برای تحلیل‌های صریح بیشتر، در کانال مشترک شوید.